
Του Νίκου Γαλάτη

Πολλοί τον θυμούνται να ξεσπαθώνει κατά του ΚΚΕ όταν χαρακτήρισε «αναίδεια και ανοσιούργημα αυτό που κάνει σήμερα το ΚΚΕ και θέτει θέμα συζήτησης για δύο ιστορικά πρόσωπα. Το Νίκο Ζαχαριάδη και τον Άρη Βελουχιώτη, δηλαδή το θύτη και το θύμα”. Στην Κατοχή ήταν από τους πρώτους που στελέχωσαν τα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ και εντάχθηκε στον έφιππο ουλαμό, τους αποκαλούμενους Μαυροσκούφηδες. Στο ένοπλο αντάρτικο έγινε γνωστός ως Ερμής.
Ο Βελουχιώτης τον είχε ορίσει επικεφαλής της ένοπλης ομάδας ασφαλείας στη Βίνιανη, έδρα της «Κυβέρνησης του Βουνού» και αρχηγείο του ΕΛΑΣ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, πειθάρχησε την επίσημη γραμμή του ΚΚΕ και δεν ακολούθησε τον Άρη Βελουχιώτη. Στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου διατέλεσε διοικητής του Αρχηγείου Παρνασσίδας του ΔΣΕ και κατόρθωσε να αναχαιτίσει τις επιχειρήσεις «Τέρμινους» και «Λαίλαψ» του ελληνικού Στρατού που στόχευαν στην εξόντωση του τοπικού ΔΣΕ. Μετά την ήττα του ΔΣΕ, διέφυγε στην Γιουγκοσλαβία και έπειτα στην Ρουμανία, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας, επιστρέφοντας τελικά στην Ελλάδα με την αμνηστία του 1978.
Ο Ριζοσπάστης έγραψε για τον θάνατό του λίγες γραμμές: ”
Πέθανε χτες, σε ηλικία 100 ετών, ο Βασίλης Πριόβολος. Γεννήθηκε στη Χρύσω Ευρυτανίας, στα Αγραφα, και κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο ΕΜΠ εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Ως «καπετάν – Ερμής» πολέμησε στον ΕΛΑΣ ως υπασπιστής του Αρη Βελουχιώτη, επικεφαλής της ένοπλης ομάδας ασφαλείας στη Βίνιανη, στην έδρα της Κυβέρνησης του Βουνού. Στον Εμφύλιο διετέλεσε διοικητής του Αρχηγείου Παρνασσίδας του ΔΣΕ. Μετά την ήττα του ΔΣΕ, έζησε στην πολιτική προσφυγιά σε Γιουγκοσλαβία και Ρουμανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1978 και εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ”.
Η Νέα Δημοκρατία αγνόησε το γεγονός. Η έκπληξη προήλθε από τον Κώστα Μπακογιάννη τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας και γιο του Παύλου και της 
«Ο Καπετάν Ερμής έζησε 100 χρόνια και πολλές ζωές. Σύμβολο της Ρούμελης και ολόκληρης της Ελλάδας. Σύμβολο για την πίστη στις ιδέες και το όραμα του καθένα μας. Ο Βασίλης Πριόβολος αφήνει πίσω του διδάγματα αγώνα για τον αδύναμο, τον αδικημένο, τον κατατρεγμένο και τον ξεχασμένο. Για τη Δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία και την Ενότητα που τόσο έχουμε ανάγκη.
Φέτος δεν τις πρόλαβες τις Κορυσχάδες αγαπημένε Καπετάνιε. Θα είμαστε όμως όλοι εκεί και δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ».

