
Του Νίκου Λακόπουλου

«Ο άνθρωπος που κρατά την Ευρώπη στα χέρια του» όπως έγραψε το 1997 ο Guardian- και κρατά τη μοίρα του ευρώ φαίνεται πως πραγματοποίησε την απειλή του. Η Ελλάδα βρίσκεται σε δρόμο εξόδου από την Ευρώπη, αν και ο ίδιος διακήρυξε σε όλους τους τόνους πως θέλει να μείνει η Ελλάδα στο «κοινό μας σπίτι».
Ο σημερινός πρωθυπουργός μεγάλωσε μέσα σε μια εποχή με σκάνδαλα και φαυλότητα στην Ελλάδα που όλος ο κόσμος άλλαζε. Ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» κατέρρευσε με πάταγο όπως και το Τείχος του Βερολίνου. Η επόμενη δεκαετία θα βρει τον φοιτητή Πολυτεχνείου να συμμετέχει σε διαδηλώσεις κατά της «παγκοσμιοποίησης» στην Γένοβα, την Πράγα κι όλο τον κόσμο, ακολουθώντας- ως διαδηλωτής- τις συναντήσεις των G7 και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Κανένας δεν ασχολιόταν με τον τριαντάχρονο πια πολιτικό μηχανικό, που δουλεύειν με μπλoκάκι, αν ο Αλέκος Αλαβάνος δεν τον έβαζε υποψήφιο δήμαρχο Αθήνας. Το 11% που πήρε η παράταξη ήταν μεγάλο ποσοστό για ένα κόμμα που έμεινε εκτός Βουλής μια ολόκληρη περίοδο. Το 18% που έδειχναν πια δημοσκοπήσεις αποδόθηκε στο άστρο του νεαρού «με το ηλεκτρικό χαμόγελο» όπως θα τον περιγράψει σε λίγο ο ανταποκριτής του CNN.
O μέντορας του, ο Αλαβάνος, που ονειρευόταν μια Αριστερά που θα αλλάξει την Ευρώπη, θα τον χαρακτηρίσει «αριβίστα», όταν τον είδε να τον εκτοπίζει. Ο Φώτης Κουβέλης, ο εσωκομματικός αντίπαλος θα εξέλθει από ένα κόμμα που μάλλον δεν ανήκει στο χώρο του «δημοκρατικού καπιταλισμού». Ο Γρηγόρης Ψαριανός, βουλευτής πια, θα πει πως η δεκαεξάχρονη κόρη του “έχει περισσότερο μυαλό από τον Τσίπρα”..
Το πρώτο μνημόνιο και η κατάρρευση των δυο μεγάλων κομμάτων θα εκτινάξουν το νέο –και ενοποιημένο πια κόμμα- του «Συνασπισμού» στο 17%, το 27%, το 36%. Ο Αλέξης αντιγράφει πια ολόκληρες φράσεις, τις κινήσεις, τη φωνή του Ανδρέα Παπανδρέου για τον οποίο έχει πει πως έκλεψε τα συνθήματα της Αριστεράς. Η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τον ακροδεξιό εθνικιστή Πάνο Καμμένο θα σοκάρει όσους είχαν στο μυαλό τους ένα μέτωπο δημοκρατικών δυνάμεων.
Η επίσκεψη του νέου ηγέτη στον Πάπα, στο Άγιο Όρος, όπου ζήτησε να μείνει μόνος- πέρασε απαρατήρητη, όπως και το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, φίλος του πατέρα του, τον κάλεσε τα Θεοφάνεια πριν τις κρίσιμες εκλογές και τούδωσε ένα περιστέρι να τ’ αφήσει να πετάξει. Ένα χρόνο μετά η αριστεροδεξιά κυβέρνηση –με υπουργό Άμυνας- ένα δεξιό εθνικιστή της «λαϊκής» -αλλά «αντιμνημονιακής» δεξιάς- υποδέχεται με τιμές αρχηγού κράτους τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας! Η Ελλάδα έχει μπει από καιρό στην παράνοια.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης απολαμβάνει με ιδιαίτερο ναρκισσισμό μαζί με τον «πιο επικίνδυνο πολιτικό»-όπως χαρακτήρισε τον Τσίπρα το «Σπήγκελ»- την διεθνή – και συχνά αρνητική- δημοσιότητα. Η Πρόεδρος της Βουλής απολαμβάνει την δημοσιότητα- με κάθε τρόπο- στο εσωτερικό της χώρας όσο στήνει εξεταστικές επιτροπές για τους “εχθρούς του λαού” ή την Επιτροπή Αλήθειας του Δημόσιου Χρέους, όσο η ελληνική κυβέρνηση διαπραγματεύεται την απομείωση του «επονείδιστου χρέους».
Μερικοί θα παρατηρήσουν πως το πόρισμα για το χρέος βγήκε πριν την έρευνα. Ο ίδιος ο υπουργός Σταθάκης είχε πει πως μόνο το 5% είναι παράνομο. Πολλοί πιστεύουν ότι ο νέος πρωθυπουργός επιτρέπει στην ανάγωγη Πρόεδρο της Βουλής να κάνει παράλληλη εξωτερική πολιτική, επειδή δεν μπορεί να την ελέγξει. Η χώρα ζει στιγμές υστερίας.
Η βόμβα που έσκασε με το δημοψήφισμα κάνει πολλούς να σκεφτούν πως υπήρχε ήδη ένα σχέδιο ρήξης με τους «εταίρους/ δανειστές/ τοκογλύφους» που «εκβιάζουν» την Ελλάδα. Η ξαφνική στροφή από τον «έντιμο συμβιβασμό» στο “Όχι” της εθνικής περηφάνειας, που δεν υπήρχε προχθές- δείχνει κάτι χειρότερο: δεν υπάρχει κανένα σχέδιο.
Η Ελλάδα την Κυριακή, αν φτάσουμε στο δημοψήφισμα, θα ψηφίσει αν γνωρίζει ποια είναι, που βρίσκεται και που πάει ή όχι. Ο Αλέξης τα παίζει όλα για όλα. Αν μπλοφάρει και γνωρίζει που πάει η Ελλάδα θα έχει αποχτήσει ένα νέο ηγέτη. Αν η χώρα οδηγηθεί σε μια εθνική τραγωδία, το πρώτο θύμα θα είναι ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ.
