
Του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Ωστε, λοιπόν, ο Βασίλης Λεβέντης – τον οποίο, πλέον όποιος παίρνει στα ελαφρά το κάνει με δικό του κίνδυνο! – θάβλεπε και Σταύρο Θεοδωράκη και Βαγγέλη Βενιζέλο να ενοικούν στο Επικρατείας της Ν.Δ. (με το κυρίως ΠΑΣΟΚ/ΔηΣυμπ να πορεύεται προς ΣΥΡΙΖΑ;). Αδιανόητα πράγματα. Στα όρια του προσβλητικού, θάλεγε κανείς. Αν, βέβαια, λησμονούσε την πρόθυμη συμμετοχή δεξιού προσωπικού στην Κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ, ή παλι αριστεροπροσδιοριζόμενων στην Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΛΑΟΣ. (Ακόμη αιχμηρότερα, την παρουσία αριστεροπροσδιοριζόμενων σε σχήμα με Γραμματέα Υπουργικού Συμβουλίου Τάκη Μπαλτάκο, εντάξει;).
Όμως, όλα αυτά είναι παρωνυχίδες μπροστά στα άλλα. Ποια; Την πιθανή παρουσία Στρατού, ή έστω στρατοχωροφυλακής με υπερπρόθυμους απο τις χώρες Βίζεγκραντ, στα «νέα σύνορα» της Ζώνης Σένγκεν – μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων. (Ψέματα! Μεταξύ Ελλάδας/Greece και Μακεδονίας/Macedonia: έτσι θα το δείτε σε όλες τις σχετικές ανακοινώσεις, χάρτες κλπ. των «εταίρων»).
Την συμμετοχή του ΝΑΤΟ, για λόγους πληροφοριών, στην επιχειρούμενη συνεργασία FRONTEX με την Τουρκική Ακτοφυλακή (στις ζώνες του Αιγαίου, αντιλαμβάνεστε…).
Την επαναφορά του ενδεχομένου κοινών περιπολιών, άντε συντονισμένης δράσης στο Αιγαίο όταν θα πλησιάσει – αν προλάβει! – η στιγμή της δραστηριοποίησης της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής/Ακτοφυλακής με εντολή- δικαίωμα παρέμβασης και χωρίς την άδεια (άντε, με την συνεργασία) “Κράτους μέλους” που δεν κατορθώνει να φυλάξει “επαρκώς” τα σύνορά του, κατά την εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Και … μην ανοίξτε καν τα αδιανόητα στο καλάθι με τα οικονομικά. Ακόμη και χωρίς Σώϋμπλε στο τιμόνι.
Τα αδιανόητα πάνε να γίνουν αναμενόμενα, αν μη κοινότοπα.
