Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Γιάννης Στουρνάρας: Οι ξένοι αρχίζουν να -τον- καταλαβαίνουν

Του Γ. Λακόπουλου

Η έγκυρη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt  ασχολήθηκε με όσα ανέφερε η εφημερίδα Documento για τον  διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα: έκανε ψευδή δήλωση «πόθεν έσχες» όταν ήταν υπουργός Οικονομικών.

Σε άρθρο με τίτλο «Ο ενοχλητικός τραπεζίτης» ο Γερμανός δημοσιογράφος  σημείωνε: «Είναι ένας άνθρωπος που απευθύνει άβολες προειδοποιήσεις. Δεν υπάρχει σχεδόν καμία δημόσια εμφάνισή του στην οποία να μην επιπλήττει την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Ζητά μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και πιέζει για ταχεία ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς».

Ίσως δεν φαντάζεται πόσο δίκιο έχει. Ο Στουρνάρας αναφέρεται σε ιστορίες που ενίοτε προκαλούν την προσοχή του εισαγγελέα. Και είναι πράγματι «ενοχλητικός» για την κυβέρνηση, αλλά όχι ως «τραπεζίτης». Είναι γιατί συμπεριφέρεται σαν πολιτικός της αντίπαλος.

Στα τέλη το 2014  επέσειε τον κίνδυνο φυγής καταθέσεων για να ανακόψει την εκλογική νίκη της. Το περασμένο καλοκαίρι  κοστολογούσε τη διαπραγμάτευση της… προηγούμενης κυβέρνησης. Με παρεμβάσεις του σε ευαίσθητες στιγμές, όπως η έξοδος στις αγορές, δινει την εντύπωση ότι απλώνει πεπονόφλουδες. Δεν είναι τυχαίο ότι κυβερνητικά στελέχη έχουν το νου τους μήπως βρουν μπροστά τους κανένα χουνέρι σχετικά με τη έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο.

Επικρίνει την κυβέρνηση προτάσσοντας μια δική του πολιτική πλατφόρμα. Χωρίς να του πέφτει λόγος για τις επιλογές ενός Πρωθυπουργού που αναδείχθηκε από τη λαϊκή ετυμηγορία και λογοδοτεί μόνο στη Βουλή και το εκλογικό σώμα. Και πάντως όχι στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Σε άλλη χώρα, με υγιέστερη κουλτούρα ενημέρωσης, τα μίντια θα είχαν κρεμάσει ντενεκέδες στην παρεμβατικότητα του διοικητή. Εδώ τον κρατούν στο απυρόβλητο -δίκην αξιολογητή του δημοσίου βίου. Αλλά όλο και περισσότεροι διακρίνουν ότι  χρησιμοποίει τη θεσμική ανεξαρτησία του,  όχι για το λόγο που την έχει, αλλά ως άλλοθι αντικυβερνητισμού, υπέρ της αντιπολίτευσης. Αμερόληπτο πάντως δεν τον λες. Η γερμανική εφημερίδα δείχνει να το αντιλαμβάνεται, από τον τρόπο που τον παρουσιάζει.