Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Κινάλ: Θα διασπασθεί ή θα εξατμισθεί πριν φτάσει στις εκλογές;

Toυ Νίκου Γαλάτη

 

Από την πρώτη στιγμή που το Κινάλ εμφανίστηκε ως κόμμα- δηλαδή …Κίνημα- ήταν σαφές πως δεν πρόκειται για ένα ενιαίο κόμμα, αλλά ως περισσότερα κι όχι …ενιαία κόμματα. Δεν έχει περάσει καθόλου καιρός αφότου υποτίθεται ότι ενοποιήθηκαν οι κοινοβουλευτικές ομάδες ΔΗΣΥ- Ποταμιού και ο Σταύρος Θεοδωράκης εξακολουθεί να συμπεριφέρεται ως αυτόνομο κόμμα, επισκέπτεται χωριστά τον πρωθυπουργό ή καταθέτει δικές του προτάσεις για την συνταγματική αναθεώρηση κι έχουμε δρόμο ακόμα.

Ο αρχηγός του Ποταμιού έκανε σαφές ότι μπήκε στην πολιτική για να ασκήσει εξουσία, αλλά όχι με το παλιό σύστημα στο οποίο εντάσσει μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Δημοκρατική Συμπαράταξη, την ώρα που από τους έξι βουλευτές που του απομείνανε δυο φαίνεται πώς έκλεισαν με τη Νέα Δημοκρατία, ο Μίλτος Κύρκος απέφυγε να πάει στο συνέδριο του Κινάλ και άλλοι βλέπουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η τελευταία βόμβα με αφορμή την πρόταση για την συνταγματική αναθεώρηση -του Νίκου Αλιβιζάτου- είναι η διαφοροποίηση του Ευ.Βενιζέλου με την εκπληκτική δήλωση πως «εγώ δεν είμαι ένα στέλεχος του Κινήματος Αλλαγής, δεν είμαι ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, είμαι ένας καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου»!

Η δήλωση αυτή του Ευ. Βενιζέλου- πως δεν είναι … ο εαυτός του, ούτε πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ούτε στέλεχος του Κινήματος της Αλλαγής- πρέπει να συνδυασθεί με την φράση πως «δεν είμαι στον δημόσιο βίο γενικότερα για να εκφράζω την άποψη ενός κόμματος σε θέματα, όπως το Σύνταγμα, ή σε θέματα, όπως η εθνική στρατηγική, ή σε θέματα, όπως η εξωτερική πολιτική. Έχω μία υποχρέωση να μιλάω στο όνομα της αλήθειας και του εθνικού συμφέροντος, δεν με ενδιαφέρει καμία μικροκομματική σκοπιμότητα».

H …ανάληψη του Ευάγγελου Βενιζέλου σε ένα ρόλο εθνικό και υπερκομματικό- η αυτοαναγόρευσή του σε …θεσμό δεν είναι βέβαια άσχετη με το ότι από κοινού με τον Αντώνη Σαμαρά έχουν αναλάβει- ο Βενιζέλος ως πιο ειδικός- την υπεράσπιση της …αστικής δημοκρατίας από τον Τσίπρα και το καθεστώς του. «Θα επανέλθω όσες φορές χρειαστεί και με όση δύναμη χρειαστεί για την προστασία των θεσμών».

Όλα αυτά θα πρέπει να συνδυασθούν με την δήλωση πως » το μέλλον να είναι προοδευτικό, όπως ήταν και το παρελθόν μας, όχι δεξιό» που έκανε σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ ο Γιάννης Ραγκούσης με την οποία εκφράζει τη διαφωνία του στο ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ, ενώ αφήνει αιχμές για ιδεολογική σύγχυση η οποία, όπως λέει, είναι καταστροφική για τον προοδευτικό χώρο κι εξυπηρετεί προσωπικές επιδιώξεις.

Η αντιπολίτευση στη κυβέρνηση δεν πρέπει να έχει χαρακτηριστικά τεχνητής πόλωσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, λέει πεντακάθαρα ο πρώην υπουργός και υποψήφιος για την ηγεσία του τότε …αγνώστου κόμματος. Μιλώντας χθες στο ραδιόφωνο 24/7  ο βουλευτής του Ποταμιού Σπύρος Δανέλλης τάχθηκε υπέρ της συνάντησης Τσίπρα-Γεννηματά  αφού η συνεργασία τους δεν πρέπει να είναι «ταμπού».  «Η πολιτική δεν πρέπει να είναι πείσματα αλλά υπερβάσεις». «Το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τον κύκλο του, έχει την προίκα του και πρέπει να πάμε παρακάτω, αλλιώς δεν θα πετύχει το εγχείρημα».

Στον απόηχο του συνεδρίου-παρωδία φτάνουν καταγγελίες ότι το γραφείο τύπου του ΚΙΝΑΛ εξαφάνισε ομιλίες μαυρίζοντας τις οθόνες ή κόβοντας στοχευμένα το link αναμετάδοσης για να μην τις πληροφορηθεί ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι ή ότι το προεδρείο προσπαθούσε να χαλάσει τον ειρμό της σκέψης του ομιλητή με συνεχιζόμενες διακοπές. Για να αποφευχθούν μάλιστα οι ψηφοφορίες για προτάσεις που κατατέθηκαν «ετέθη σε εφαρμογή η κλασική μέθοδος του χρονικού ανοίγματος του  προγράμματος, ώστε να επέλθει κόπωση στο σώμα και να μην βρίσκεται επαρκής αριθμός συνέδρων όταν θα έρθει η ώρα των ψηφοφοριών» λέει στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Από τους διακόσιους χιλιάδες που ψήφισαν την προοπτική ενός νέου κόμματος τελικά αντί για 6000 συνέδρους πήγαν 3 με 3,5 χιλιάδες σε ένα συνέδριο ταχύτατο -με κληρώσεις- και διορισμένους συνέδρους που οδήγησε στη σημερινή Βαβυλωνία.  Ο μόνος συνεκτικός ιστός για το …απροσδιορίστου πολιτικού φύλου νέο κόμμα-πλατφόρμα ήταν η διεκδίκηση ενός καλού ποσοστού στις επόμενες εκλογές -με στόχο την «τρίτη εντολή», αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως δεν συγκεντρώνει ούτε το άθροισμα των ποσοστών Δημοκρατικής Συμπαράταξης και Ποταμιού.

Προφανώς το Κινάλ δεν πρόκειται να διασπασθεί ή να τριχαστεί, αλλά να εξατμισθεί ίσως πριν πάει στις εκλογές όπου θα φτάσει ένα μέρος από την …προπέλα που έχει ως σήμα του. Ήδη πολλοί κλείνουν θέσεις με άλλα κόμματα- πιο …σίγουρα αφού οι έδρες δεν βγαίνουν. Όσοι πήγαν τον Νοέμβρη να ψηφίσουν μάλλον δεν ήθελαν να δουν τους Παπανδρέου- Σημίτη «δικαιωμένους» στις πρώτες θέσεις του «συνεδρίου». «Από συνιδρυτές μιας ελπιδοφόρας παράταξης το Νοέμβρη, θεατές μιας φαρσοκωμωδίας το Μάρτη» σχολιάζει πικρά ο Γραμματέας του Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ Στέφανος Ξεκαλάκης.

Η κοινή κάθοδος στις εκλογές υπό το Κίνημα Αλλαγής των ΔΗΣΥ- βλέπε ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ- με το Ποτάμι και το ΚΙΔΗΣΟ θα οδηγήσει στριμωξίδι σε μερικές περιφέρειες όπου οι βουλευτές της ΔΗΣΥ θα βρεθούν να διεκδικούν την ίδια έδρα. Στην Α Αθήνας ο Κώστας Σκανδαλίδης θα πρέπει να αναμετρηθεί με τον Σπύρο Λυκούδη και ίσως τον Θανάση Θεοχαρόπουλο. Η έδρα του Βαγγέλη Βενιζέλου- όπου κατεβαίνει και ο Χάρης Καστανίδης δεν είναι δεδομένη.

Ο Θεός ξέρει τι θα συμβεί αν κατέβουν υποψήφιοι στελέχη όπως οι Χρήστος Πρωτόπαπας, Τόνια Αντωνίου, Θάνος Μωραΐτης, Νάντια Γιαννακοπούλου, Παύλος Χρηστίδης,  Αντώνης Βγόντζας, Συλβάνα Ράπτη, Πάρης Κουκουλόπουλος, Δημήτρης Καρύδης, Δημήτρης Τσιόδρας, Θόδωρος Μαργαρίτης, Δημήτρης Χατζησωκράτης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Νίκος Μπίστης, Γιάννης Ραγκούσης, Νίκος Σαλαγιάννης, Σπύρος Βούγιας, Παύλος Γερουλάνος κ.α. Αν το ΚΙΝΑΛ δεν πάρει τις ίδιες έδρες με όσες έχουν τώρα ΔΗΣΥ και Ποτάμι τι θα συμβεί με όσους νοιάζονται για το μέλλον της παράταξης- με την ελπίδα να επιστρέψουν;

Η κατάθεση της πρότασης του ΚΙΝΑΛ για συνταγματική αναθεώρηση από την Φώφη Γεννηματά- παρά τις αντιρρήσεις Βενιζέλου και …Μητσοτάκη- προφανώς απευθύνεται στον ΣΥΡΙΖΑ- που βλέπει πως μπορεί να γίνει και τώρα και ήταν καλοδεχούμενη από τον Αλέξη Τσίπρα. Η συνάντηση γίνεται την ώρα που πολλές φωνές όπως του Νίκου Μουζέλη -σε συνέντευξη στο ΑΠΕ: » Η συνεργασία του Κινήματος Αλλαγής με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένης της δαιμονοποίησης του δεύτερου από τη Φώφη Γεννηματά, είναι δύσκολη. Δεν είναι όμως απίθανη αφού υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός μελών του Κινήματος που δεν αποκλείει ένα άνοιγμα προς την Αριστερά.

Η εικόνα του χώρου λίγους μήνες πριν, όταν η βάση του ΠΑΣΟΚ αιφνιδίασε με τη μαζική συμμετοχή της στις εκλογές, ήταν πολύ διαφορετική. Προφανώς ο κόσμος που προερχόταν από το ιστορικό κίνημα ήθελε επανίδρυση κι όχι το τέλος του με «τζάκια, βαρωνείες και οικονομικά συμφέροντα»– όπως λέει ένα από τα στελέχη του. Η ανοιχτή διαδικασία δεν οδήγησε σε ένα ισχυρό τρίτο πόλο, αλλά ένα κόμμα-βαβυλωνία, κέντρο διερχομένων. Ένα μικρό κλειστό ελεγχόμενο «κόμμα» που αν φτάσει στις εκλογές -με ξεχωριστές γραμμές σχεδόν σε όλα τα θέματα- θα διαλυθεί την επόμενη. Αλλά όπως φαίνεται δεν πρόκειται να φτάσει ως εκεί «ενωμένο»- γιατί δεν ήταν ποτέ.

Αν δεν ξαναδούμε πάλι τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ, μάλλον το Κίνημα Αλλαγής, πρώην Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΠΑΣΟΚ + ΔΗΜΑΡ, πρέπει να ψάξει πάλι από την αρχή για ένα νέο… σήμα- εκτός αν ο καθένας πάρει κάτι από την …προπέλα του. H νοσταλγία όμως είναι το βασικό συναίσθημα στην πολιτική ζωή της χώρας. Νοσταλγία που μπροστά στα ερείπια γίνεται αφόρητη.