Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Πρώτα τα αυτονόητα: κανείς νοήμων πολίτης που αυτοτοποθετείται στην προοδευτική παράταξη δεν πρόκειται να πάρει το μέρος του Άδωνη Γεωργιάδη, σε οποιαδήποτε αναμέτρησή του με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Οι πολιτικοί άνδρες κρίνονται από το σύνολο της διαδρομής τους και σ’ αυτό ο αντιπρόεδρος της ΝΔ χάνει στη σύγκριση, ακόμη και έναντι μεγάλης μερίδας οπαδών της.
Ωστόσο στην πολιτική τα πράγματα δεν κρίνονται μόνο από συγκλίσεις στα μεγάλα, αλλά και τα μικρά. Και από αυτή την άποψη στο ΠΑΣΟΚ έχουν πρόβλημα, με το οποίο πρέπει να ασχοληθούν σοβαρά.
Τα προσωπικά οικονομικά του αρχηγού τους δεν είναι θέμα που μπαίνει κάτω από το χαλί. Αρχίζουν να μοιάζουν επικίνδυνα με τα οικονομικά του Μητσοτάκη- με τη διαφορά ότι στο Μητσοτακέικο είναι επαγγελματίες.
Ως τώρα μπορεί κάποιοι στη Χαρ. Τρικούπη να μειδιούσαν επειδή μια -άγνωστη- κυρία Βάσια Αναστασίου – από το στελεχιακό δυναμικό τους- έκανε συνοικιακό χιουμοράκι για το «βαμμένο μαλλί» του Τσίπρα .Τα καλαμπούρια όμως τελειώνουν.
Η συζήτηση που άνοιξε για τα οικονομικά του Ανδρουλάκη μπορεί να τους καταπιεί προεκλογικά- και να περιέλθουν στο έλεος και του συστήματος Μητσοτάκη και του «χώρου Τσίπρα».
Τα θέματα που ανακύπτουν δεν γεννήθηκαν στο μυαλό του Γεωργιάδη. Απλώς τα αξιοποιεί, αδίστακτα. Η ρίζα τους όμως βρίσκεται σε σφάλματα και κακούς χειρισμούς του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Τα περιουσιακά του Ανδρουλάκη
Οι παροικούντες γνώριζαν ότι η οικογενειακή περιουσία του Νίκου Ανδρουλάκη είχε και χαρακτήρα προσωπικής του αυτοπεποίθησης, στην πορεία κομματικής ανέλιξης. Αν μη τι άλλο, εξασφάλιζε τον βιοπορισμό του -χωρίς να εξαρτάται από το πτυχίο που πήρε φοιτώντας στο Δημοκρίτειο.
Μετά ήλθαν οι απολαβές του ως πολιτικού και κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σήματα. Τώρα όμως τα «περιουσιακά του Ανδρουλάκη» τείνουν να γίνουν βρόγχος για το κόμμα του. Ήδη διαμορφώνεται η καθόλου κολακευτική εικόνα μεγαλοκαταθέτη και ιδιοκτήτη τουλάχιστον 17 ακίνητων.
Υπάρχουν δυο θέματα- που δεν μπορεί να παρακάμψει, ιδιαίτερα όταν τα εγκαθιστούν στο δημόσιο χώρο πρόσωπα και μηχανισμοί της ΝΔ.
Το ένα είναι ο ισχυρισμός ότι ο λογιστής του ξέχασε να δηλώσει στο «πόθεν έσχες» του 2024 καταθέσεις του στο εξωτερικό άνω του ενός εκατομμυρίου. Ότι θα τακτοποιήσει αμέσως μάλλον ανοίγει παρά κλείνει θέματα. Ότι βρισκονται στο εξωτερικό είναι ήδη θέμα…
Αν ο ίδιος ο Ανδρουλάκης δεν διάβασε τη συγκεκριμένη δήλωση πριν την υπογράψει, είναι άξιος της συνέχειας. Αλλά μην κρυβόμαστε πίσω από τον λογιστή μας: για τους ψηφοφόρους τουλάχιστον δεν είναι και πιο φυσική επιλογή για έναν πολιτικό να κρατάει τις καταθέσεις του στο εξωτερικό. Κανένας «συκοφάντης» δεν τον υποχρέωσε σ’ αυτό.
Εν προκειμένω μάλιστα, ποιος θα φανταζόταν ότι ένας -μέτριας δραστηριότητας- ευρωβουλευτής μπορεί με μιάμιση θητεία στο Στρασβούργο να βάλει στην άκρη -αφαιρουμένων των εξόδων του – πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ.
Αυτό προκύπτει από τη δήλωση Ανδρουλάκη ότι οι -δηλωμένοι τα προηγούμενα χρόνια – λογαριασμοί του στις Βρυξέλλες, «άνοιξαν στο πλαίσιο της θητείας του στην Ευρωβουλή». Και δεν υπάρχει εύκολη απάντηση.
Τελικά το επάγγελμα του ευρωβουλευτή είναι από τα καλύτερα στον κόσμο. Ειδικά για τον Ανδρουλάκη μένει μια απορία: με τόσα λεφτά, δεν πλήρωνε τη συνδρομή του -εν συνόλω 58. 000 ευρώ- στο κόμμα επί των ημερών της Φώφης Γεννηματά, όπως τον κατήγγειλε ο συμπατριώτης του Βασίλης Κεγκέρογλου;
Το αυτογκόλ
Ένας καλοπροαίρετος ενδεχομένως θα δεχθεί ότι αυτή η υπόθεση είναι απλώς αυτογκόλ και δεν έχει σχέση με την παροιμία για το έξυπνο πουλί. Ακόμη και έτσι δεν μπορεί να μην επηρεάσει το ΠΑΣΟΚ.
Ιδίως όταν υπάρχει και δεύτερη υπόθεση που τον αφορά: η διαχείριση των ακινήτων του- που τείνει να τον οδηγήσει στο δρόμο του… Παπαδημούλη. Βοηθούσης της γαλάζιας μιντιοκρατίας, πήρε δημοσιότητα- ασύμφορη για κόμμα με κυβερνητικές επιδιώξεις.
Προφανώς προβάλλεται διαστρεβλωμένη από τον ασύδοτο υπουργό Υγείας του Μητσοτάκη- καθ έξιν συκοφάντης και λασπολόγος κατά τη Χαρ. Τρικούπη- που οργίασε από το βήμα της Βουλής σε βάρος του πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ -στο οποίο καταλήγουν τα σκάγια- με φτηνιάρικες διατυπώσεις όπως «μασαμπούκωσε»- από την ενοικίαση ενός ακινήτου του πριν από δυο δεκαετίες!
Μεταξύ μας: καλή διατύπωση για ένα μεγάλο κύκλο προσώπων στη ΝΔ, αλλά δεν είναι του παρόντος.
Ήδη η επίθεση όμως κλιμακώθηκε, έστω με ανακρίβειες και ακρότητες. Αυτό όμως συμβαίνει συχνά και παράγει αποτέλεσμα στην πολιτική. Δεν αρκεί να έχει δίκιο ο βαλλόμενος. Είχε και ο Καραμανλής στο Βατοπέδι και στον «βασικό μέτοχο», αλλά έχασε τις εκλογές..
H γυναίκα του Καίσαρα
Προφανώς ο Ανδρουλάκης μπορεί να αποδείξει ότι η ενοικίαση -εκ κληρονομίας- ακίνητου σε δημόσιο φορέα υπήρξε καθόλα νόμιμη, διαφανής και όχι ιδιαίτερα προσοδοφόρα. Αλλά στην πολιτική δεν μετράει μόνο η νομιμότητα. Και ενίοτε πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Ειδικά για όσα έχεις κάνει με λάθος τρόπο…
Σε ό,τι αφορά τον Ανδρουλάκη ως πολιτικό, υπάρχει ένα θέμα: στα πέντε χρόνια που ηγείται του ΠΑΣΟΚ, με πρωθυπουργικές φιλοδοξίες μάλιστα, δεν αντιλήφθηκε ότι η συναλλαγή ενός πολιτικού με το κράτος περιέχει ευπάθειες που πρέπει να αποφύγει;
Δεν πέρασε από το μυαλό του ότι πρέπει να αποσυνδεθεί από αυτή τη σχέση; Εδώ δεν φταίει ο λογιστής: ως πολιτικός ζει σε γυάλινο πάρκο και κρίνεται πιο αυστηρά από τους πολίτες. Γιατί δεν έσπευσε να βγάλει από το περιουσιολόγιο του το συγκεκριμένο ακίνητο;
Όταν έχει αντίπαλο τη ΝΔ του Μητσοτάκη, που εκτός από «χειρότερη κυβέρνηση» κάνει και τη χειρότερη αντιπολίτευση… στα κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται ότι αργά ή γρήγορα θα αξιοποιηθεί σε βάρος του το ότι στην αξιοποίηση της περιουσίας του εμπλέκεται και το κράτος. Έχει συμβεί και με άλλους.
Προφανώς ο Ανδρουλάκης δεν το αξιολόγησε, γιατί αλλιώς θα είχε συμπαρασταθεί στον Τσίπρα όταν από τη ΝΔ τον κρέμασαν στο τσιγκέλι για το σπίτι που νοίκιασε στο Λαύριο για το καλοκαίρι. Ή όταν διοχέτευαν πληροφορίες για αγορές που δεν έκανε ποτέ.
Αν είχε υπερασπιστεί τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα μπορούσε να ζητήσει και ο ίδιος σήμερα την υπεράσπισή του. Και να μην εισπράττει από αυτό το χώρο αντίδραση σαν αυτή που ανάρτησε ο καθηγητής Γρηγόρης Γεροτζιάφας στο Face book, αγανακτισμένος με τη δήλωση πόθεν έσχες του.
Όπως και να έχουν τα πράγματα, αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ στο πρόσωπο του προέδρου του αντιμετωπίζει μια θύελλα, που αναπόφευκτα το βλάπτει. Αν μη τι άλλο, γιατί και ως κόμμα είναι εκτεθειμένο σε κακοδιαχείριση των οικονομικών και τραπεζικών του υποθέσεων.
Ίσως η μόνη διαφυγή του είναι να πάρει ίδιος ο Ανδρουλάκης πρωτοβουλία- αλλιώς ας τον καλέσουν τα μέλη του Εκτελεστικού Γραφείου του για πλήρη ενημέρωση. Τα μέλη του ΠΑΣΟΚ χρειάζονται επιχειρήματα για να αντιμετωπίσουν όσα εκτοξεύει ο Γεωργιάδης.
Αλλιώς ο μέσος οπαδός του έρχεται σε δύσκολη θέση στο καφενείο. Και το τελευταίο στέλεχος δεν μπορεί να σταθεί με επιχειρήματα στην τηλεόραση. Τα περί «δολοφονίας χαρακτήρα» δεν αποδίδουν.
Καθαρές κουβέντες, καθαρές σχέσεις, καθαροί λογαριασμοί. Στην πολιτική ειδικά για τους αρχηγούς κομμάτων ισχύει ό,τι και για τη γυναίκα του Καίσαρα.
ΥΓ1: Κακώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέθεσε στο γραφείο Τύπου του κόμματος να δώσεις απαντήσεις για τα οικονομικά του ζητήματα- πέραν της πολιτικής πλευράς του θέματος που δημιουργήθηκε. Η ηθική είναι αυστηρά προσωπικό ζήτημα.
Η υπεράσπισή της χρειάζεται λιγότερα λόγια από όσα είπε ο ίδιος σε τηλεοπτική εκπομπή. Αν ήταν οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου -και όχι του Σημίτη- θα ήξερε τη φράση του το 1989, όταν του προτάθηκε να προσλάβει δικηγόρο: «Αυτοί οφείλουν να αποδείξουν».
ΥΓ2: Η Φώφη Γεννηματά έκανε το λάθος να πάρει πίσω στο κόμμα τον Γ. Παπανδρέου, χωρίς δυο όρους: να διαλύσει το διασπαστικό κόμμα του και να δώσει εξηγήσεις για τα πορίσματα οικονομικού ελέγχου της θητείας του που της παρέδωσε ο Βενιζέλος.
ΥΓ3: Ο Ανδρουλάκης έκανε λάθος όταν πήρε πίσω τη Διαμαντοπούλου -και μάλιστα ως υποψήφια πρόεδρο- χωρίς να αποσυνδεθεί από το «Δίκτυο» της -για τα οικονομικά του οποίου δεν έδωσε ποτέ κανένα στοιχείο και συνεχίζει να χρησιμοποιεί ως ΙΧ «κόμμα μέσα στο κόμμα».
