Του Ιωάννη Δαμίγου
Ο που επιμένει στην λανθασμένη άποψή του, λέγεται ανόητος, ο που φανατίζεται με αυτή, λέγεται ηλίθιος. Όταν όμως ένας λαός, ακολουθεί εκούσια και ίσως από συνήθεια, να χρησιμοποιεί τα επαναλαμβανόμενα καταστροφικά κριτήρια επιλογής, να καταλήγουν στα ίδια αποτυχημένα επίθετα, πρόσωπα και πολιτικές, τότε οι πιθανότητες να κατοικεί μειούμενος στον αυτό χώρο, είναι μηδαμινές.
Κάποτε, μου είχαν εξιστορήσει ένα ενδιαφέρον και παράλληλα αστείο παραθετικό παράδειγμα, όταν ο νέος σύζυγος είχε αγοράσει κρέας και επιστρέφοντας περιχαρής στο σπίτι, το έδωσε στην πολυαγαπημένη νέα του γυναίκα να το μαγειρέψει. Πριν μπει στο μπάνιο, την είδε στην κουζίνα να κόβει το κρέας με το … ψαλίδι! Άφησε το μπάνιο του για λίγο, για να εξηγήσει στον έρωτά του, πως το κρέας το κόβουν με τον μπαλτά, το μαχαίρι τέλος πάντων. Η νεαρά επέμεινε όμως, πως το κόβουν με το ψαλίδι. Αφού λογόφεραν εν ολίγοις, και μετά από πολλές ενάντιες διατυπώσεις, την απείλησε πως θα την δέσει και θα την κατεβάσει με το σχοινί στο πηγάδι της αυλής. Ανένδοτη η αγαπημένη του, επέμενε πως το κρέας το κόβουν με ψαλίδι! Την έδεσε, την βούτηξε στο πηγάδι, την ρώτησε με τι κόβουν το κρέας, του απάντησε αγέρωχα, με ψαλίδι! Την βούτηξε πάλι στο νερό και κρατώντας την κάτω από την επιφάνεια, την ρώτησε αποφασισμένος αυτή τη φορά, με τι κόβουν το κρέας. Εκείνη, έβγαλε στην επιφάνεια την παλάμη της και του έκανε με τα δύο δάκτυλα την κίνηση του ψαλιδιού! Θαρρώ πως η περιγραφή αυτή, ταιριάζει τόσο πολύ στην “κουλτούρα” μας, την εφιαλτικά επαναλαμβανόμενη, που δεν αφήνει περιθώρια για έναν άλλο τρόπο σκέψης, επιμένοντας ξανά και ξανά σε στείρο αποτέλεσμα. Και γίνεται ακόμη πιο τραγικό, όταν αυτή η εμμονή ορίζει την ίδια μας την ζωή, μετατρέποντάς την σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης, όπως. Κόντρα στην λογική, κόντρα στην πραγματικότητα, με μια απίστευτη ιερότητα τίμησης της αήττητης βλακείας.
Ασφαλώς με ψαλίδι πραγματοποιήθηκε η αστυφιλία, με ψαλίδι ήρθε η χούντα, με ψαλίδι χάθηκε η μισή Κύπρος, με ψαλίδι αποκαταστάθηκε και η Δημοκρατία, και βέβαια με ψαλίδι συνέβησαν τα σκάνδαλα, σίγουρα με ψαλίδι πυρπόλησαν την MARFIN. Αναμφίβολα με ψαλίδι μπήκαμε στα μνημόνια, σαφώς με ψαλίδι έγινε η τραγωδία στο Μάτι, με ψαλίδι επιβλήθηκε ο Covid 19, όπως πάλι με ψαλίδι συνέβησαν τα δολοφονικά Τέμπη. Το μόνο σίγουρο για το κόψιμο των μισθών και των συντάξεων, είναι το ψαλίδι, με αυτό ήρθε και η ακρίβεια άλλωστε. Ποια σχοινιά και ποιο πηγάδι; Εμείς, από μόνοι μας και μέχρις εσχάτων, αυτόβουλα θύματα, τα δάχτυλα θα κινούμε μιμούμενοι το ψαλίδι, πιστοί στην εμμονή μας, φύσει και θέσει.