Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ο Τσίπρας, η ΕΛΑΣ και η «υπόθεση εργασίας» του Σιακαντάρη.
Από την ίδρυση της ΕΛΑΣ τον περασμένο Μάιο, αναλυτές διέκριναν το εγγενές πρόβλημα ενός κόμματος που δεν προέκυψε από κοινωνικές διεργασίες, αλλά από την αδυναμία του Αλέξη Τσίπρα να τιθασεύσει τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ως επικεφαλής του ο ίδιος, αναδείχθηκε Πρωθυπουργός με αντιπάλους τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο, υπερασπίστηκε το αξίωμα απέναντι στον Μεϊμαράκη και τη Φώφη, αλλά ηττήθηκε τρεις φορές από τον Μητσοτάκη – και έχασε την επαφή με την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ, που τον ανέδειξε.
Εξ όνυχος τον λέοντα: η ΕΛΑΣ εμφάνισε νωρίς τις παιδικές ασθένειες πολιτικού φορέα που εκπροσωπούσε πρωτίστως την ανάγκη του ταλαντούχου ιδρυτή της για νέα καριέρα πολιτικού πρωταγωνιστή, με μόνο πραγματικό εφόδιο τον… ίδιο!
Το πολιτικό προσωπικό της προέκυψε από τα υλικά της –ημιτελούς τελικά– κατεδάφισης του ΣΥΡΙΖΑ: μέλη, οπαδοί και αφανή στελέχη, μπήκαν στο μίξερ με κάποιες προσωπικότητες, λίγες προσχωρήσεις από το ΠΑΣΟΚ, και το νέο σχήμα ξεκίνησε να ανακαλύψει την πυρίτιδα και να κομίσει γλαύκα στην Αθήνα.
Οι παρατηρητικοί πρόσεξαν ότι ο Τσίπρας απέκλεισε μεν τους κοινοβουλευτικούς –δεδομένου ότι ο ίδιος δεν είναι βουλευτής– αλλά στυλοβάτες του εγχειρήματος ορίσθηκαν παλαιοί συνεργάτες, φίλοι, σύμβουλοι και μέλη του… προσωπικού γραφείου του!
Αν αυτό είναι το «καράβι», που με τον ίδιο «καπετάνιο» θα φτάσει στην «Ιθάκη» –κατά τους όρους που ο ίδιος χρησιμοποίησε– μάλλον δεν περίμενε ότι πριν καν αποπλεύσει θα άρχιζε να βάζει νερά.
Σε κλίμα αμηχανίας, αφού έμεινε –τους πρώτους μήνες τουλάχιστον– δημοσκοπικά κάτω από το 18% των περασμένων εκλογών στο οποίο γύρισε την πλάτη ο ιδρυτής, χρειάζεται κάθε τόσο να διορθώνει τις αστοχίες στελεχών του στον δημόσιο χώρο: από την πορτ-παρόλ του μέχρι τους «τεχνοκράτες», με τις αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις τους.
Διακριτικά κάποιοι αποσύρονται από τους μιντιακούς άμβωνες και η μόνη «λειτουργούσα» οργανωτική δομή του κόμματος είναι η 75μελής «Πολιτική Επιτροπή».
Με γραμματέα τον συμπαθή Μίλτο Χατζηγιαννάκη, του οποίου όμως τον επικεφαλής του γραφείου τοποθέτησε ο ίδιος ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ –παραβλέποντας την προγενέστερη θητεία του στον χώρο της ΝΔ.
Το πλέον αξιοπρόσεκτο στην εσωτερική κοπτοραπτική ήταν ότι από την Πολιτική Επιτροπή, που έχει ρόλο «ανωτέρου καθοδηγητικού οργάνου» –κατά την ορολογία της κομματικής προέλευσης Τσίπρα– απουσιάζει αυτός από τον οποίο έπρεπε να αρχίζει: ο συντάκτης του ιδεολογικού «Μανιφέστου» του νέου κόμματος.
Σαν να λείπει η πυξίδα από το καράβι. Όλοι έπιασαν το υπονοούμενο: ο Γιώργος Σιακαντάρης δεν αναγνωρίζεται από τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ ως θεωρητικός του κόμματος.
Αυτό όμως δεν εμπόδισε τον διακεκριμένο αρθρογράφο να πυκνώσει την παρουσία του στον μιντιακό χώρο, με αναρτήσεις, συνεντεύξεις και αρθρογραφία.
Οι τοποθετήσεις του συχνά δοκιμάζουν τα νεύρα του κομματικού επιτελείου. Π.χ. όταν ορίζει ως «βάση», για να έχει νόημα η στόχευση Τσίπρα για επικείμενη εκλογική νίκη, το 25% – που δεν προκύπτει από πουθενά.
Λίγο πριν ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ πάρει για δεύτερη φορά το αεροπλάνο για τη Θεσσαλονίκη, ο Σιακαντάρης ανέδειξε το ενδεχόμενο της κυβερνητικής συνεργασίας Αριστεράς – Δεξιάς – Σοσιαλιστών στη Γερμανία, για να αναχαιτιστεί η ακροδεξιά. Δίκην υπόθεσης εργασίας και στα καθ’ ημάς: η ΕΛΑΣ με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Να δούμε πώς θα εξηγήσει ότι δεν πρόκειται για αυτοεκπληρούμενες προφητείες…
AΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
