Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Ο Ταγίπ Ερτογάν διακήρυξε ότι η Τουρκία ξαναγράφει την ιστορία. Βέβαια η ιστορία δεν διαγράφεται για να ξαναγραφτεί στα μέτρα του μεγαλοϊδεατισμού και των άμετρων φιλοδοξιών αναβίωσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο ο τούρκος ηγεμόνας εκπέμπει το μήνυμα ότι παραμένει αμετακίνητος στις αναθεωρητικές του επιδιώξεις. Με τα «θαλάσσια πάρκα» και τον «θαλάσσιο χωροταξιακό σχεδιασμό», που διεκδικεί 240(!) ελληνικά νησιά, επιχειρεί νομική και γεωπολιτική κατοχύρωση των επεκτατικών βλέψεων στο Αιγαίο πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο.
Πρόδηλα η Τουρκία θεσμοθετεί και διεθνοποιεί το δικό της σχεδιασμό, μετατρέποντας μια τεχνοκρατική – περιβαλλοντική διαδικασία, σε εργαλείο αμφισβήτησης των Ελληνικών και Κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, που κατατέθηκε επίσημα στον ΟΗΕ μέσω της Διακυβερνητικής Ωκεανογραφικής Επιτροπής UNESCO, οδηγεί σε διχασμό του Αιγαίου και σε ενσωμάτωση μεγάλων ζωνών της Ανατολικής Μεσογείου στην τουρκική δικαιοδοσία.
Οι κινήσεις αυτές της Τουρκίας έχουν προκαλέσει την αντίδραση Ελλάδας και Κύπρου. Οι δύο χώρες έχουν καταδικάσει τον τουρκικό χάρτη ως παράνομο και αυθαίρετο και υπογράμμισαν ότι ο ελληνικός χωροταξικός σχεδιασμός βασίζεται στο Δίκαιο της θάλασσας και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ευθεία αντιπαράθεση και με την Ε.Ε, καθώς η τελευταία έχει αποτυπώσει τις θαλάσσιες ζώνες των χωρών μελών – Ελλάδας και Κύπρου – σε πλήρη συμβατότητα με το Διεθνές Θαλάσσιο Δίκαιο. Το οποίο, ως γνωστόν, ενσωματώθηκε στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Η επανασυγγραφή συνεπώς της ιστορίας, όπως την εξήγγειλε ο Ερτογάν, συνιστά μια ιταμή επιχείρηση οικειοποίησης εθνικής κυριαρχίας Ελλάδας και Κύπρου, σε σύγκρουση με ρητούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και με περιφρόνηση της Ε.Ε, στην οποία, κατά τα άλλα, επιθυμεί να ενταχθεί η Τουρκία.
Ενώ αυτή η τουρκική επεκτατική πολιτική βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, παραμένει σε εκκρεμότητα η αναγκαία έρευνα βυθού ως αναγκαία προϋπόθεση για την πόντιση καλωδίου στο έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Και παρ’ όλο που, όπως δημοσιεύθηκε σε Αθηναϊκή Εφημερίδα, η Γαλλική Εταιρεία Meridiam προτίθεται να ενημερώσει εγγράφως Τουρκία, Ελλάδα, Κύπρο για την προτιθέμενη έρευνα βυθού, προς ικανοποίηση της έκνομης απαίτησης της Τουρκίας να δώσει την συγκατάθεση της, θα πρέπει εν τούτοις να τονιστεί το εξής σημαντικό.
Την ΝΑΥΤΕΧ θα πρέπει να την εκδώσει κρατική οντότητα. Που είναι η Ελλάδα. Συνεπώς η Τουρκία δεν πρόκειται να αρκεστεί και να ικανοποιηθεί από την ενημέρωση μιας Εταιρείας. Προφανώς θα αξιώσει από την Ελλάδα να ζητήσει την τουρκική συγκατάθεση για την έρευνα βυθού και στην συνέχεια την πόντιση καλωδίου. Επιδιώκοντας την παραγνώριση των κανόνων του Θαλασσίου Δικαίου και επιχειρώντας την υποταγή της Ελλάδας στις έκνομες απαιτήσεις της.
Με βάση όλα αυτά, που η Τουρκία σχεδιάζει και υλοποιεί, απομένει ως η μέγιστη πρόκληση και ο κορυφαίος κίνδυνος, η νομοθέτηση της «Γαλάζιας πατρίδας», που θα αποτελέσει την ουσιαστική πράξη νομικής επικάλυψης όλων των επί μέρους ήδη υλοποιηθέντων μέτρων της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής.
Που σημαίνει, όχι απλώς ευθεία απειλή κατά της Ελλάδας. Αλλά σφετερισμό, οικειοποίηση και ενσωμάτωση από την Τουρκία, Ελληνικής Εθνικής Κυριαρχίας.
Οι κίνδυνοι από μια τέτοια εξέλιξη είναι «ορατοί διά γυμνού οφθαλμού».
Επιτακτική ανάγκη η εθνική επαγρύπνηση σε όλο το μέτωπο του Ελληνισμού.
Πρώην Προέδρου Βουλής Των Αντιπροσώπων
