Του Νίκου Λακόπουλου
«Είμαι στην πρώτη γραμμή μαζί με άλλους ανθρώπους που προσπαθούμε να το οργανώσουμε αυτό το κίνημα. Πιθανότατα ναι, αν είναι έτοιμο, αν ολοκληρωθεί σωστά, αν βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι, αν δημιουργηθούν όλες αυτές οι προϋποθέσεις, βεβαίως και θα βγει και καλά θα κάνει να βγει γιατί πρέπει να έχουμε κάτι να ψηφίσουμε, μία εναλλακτική».
Η Μαρία Καρυστιανού που υπογράφει πλέον ως «παιδίατρος, μητέρα της Μάρθης» και όχι ως «πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών» όχι μόνο για πάρει τις αποφάσεις της, αλλά θέλει το κίνημα των Τεμπών να μετατραπεί σε κόμμα, αλλά δεν ξέρει πώς.
Φαίνεται όπως ομολόγησε η ίδια ότι δέχεται συμβουλές από ερημίτισσα γερόντισσα και νεαρή αστρολόγο. «Ο Αρχάγγελος στέκεται δίπλα μου” είπε στον Σκάι και ‘η γερόντισσα είναι ηγουμένη. Το τι θα είναι το κόμμα που προς το παρόν δείχνει στις δημοσκοπήσεις να σαρώνει είναι ένα ερώτημα που όταν απαντηθεί μπορεί να αποδειχθεί πως δεν πρόκειται για εναλλακτική, αλλά για πολιτικό παρατράγουδο πιο κοντά στην θρησκεία και τη μεταφυσική από την πολιτική.
Πενήντα χρόνια από την Μεταπολίτευση όλοι οι ιδρυτικοί μύθοι της Μεταπολίτευσης κατέρρευσαν με τη βασική διαπίστωση πως η πολιτική δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και οι κάθε λογής σωτήρες οργανώντας “κόμματα” με τη μορφή θρησκευτικής σέχτας ή πουλώντας κηραλοιφές και επιστολές του Χριστού ανθούν.
Το “φως” που ζητούσε ο Στέφανος Κασσελάκης, η κάθαρση που θέλει η Μαρία Καρυστιανού, ακόμα και η ηθική και η Δικαιοσύνη που επαγγέλεται ο Αλέξης Τσίπρας είναι η βάση ενός συντηρητισμού που από την ελευθερία προτιμά την ασφάλεια και από την αλλαγή την σταθερότητα.
Το νέο μοιάζει έτσι με απειλή, το μέλλον τρομάζει και η επιστροφή σε ένα κόσμο “αξιών που χάνονται” παραπέμπει σε ένα μυθοποιημένο παρελθόν, μια Ιθάκη πέρα από την Αριστερά και τη Δεξιά, μια μυθική πατρίδα, με ηθική και πατριωτισμό αμφισβητώντας όλα τα κόμματα ως πηγές του “Κακού”.
Τα κόμματα αξιών που χάνονται
Αν και ιστορικά η Αριστερά ήταν αυτή που ειδικευόταν στην παραγωγή κομμάτων, κομματιδίων και οργανώσεων, τα τελευταία χρόνια ζούμε την παραγωγή ακροδεξιών γκρουπούσκουλων, πατριωτικών και “εθνικών κομμάτων”.
Οι “Σπαρτιάτες” μπήκαν στη Βουλή χωρίς να έχουν καν γραφεία με αρχηγό έναν άγνωστο που είχε περάσει από άλλα κόμματα ώσπου να δεχθεί την δωρεά ψήφων από τον Κασιδιάρη, ενώ η Φωνή της Λογικής θριάμβευσε στις ευρωεκλογές -με δυο τρία συνθήματα με ομοφοβία, μίσος για τους μετανάστες και λατρεία της Οικογένειας.
Τα “κόμματα” αυτά μαζί με τη “Νίκη”και το κόμμα του Βελόπουλου, αποκάλυψαν ένα πολιτικό χώρο στα δεξιά του πολιτικού συστήματος πολύ μεγαλύτερο από αυτόν της “Χρυσής Αυγής” που φτάνει το 20% αν αθροίσουμε πολλά ακόμα κομματίδια που δεν μπήκαν στην Βουλή.
Η Νίκη -μια πιο “βυζαντινή” και χριστιανική εκδοχή του πατριωτισμού με αγωνία για την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια προβλέπει ότι θα “επιχειρήσουν να εκχωρήσουν εθνική κυριαρχία σε Αιγαίο και ΑΟΖ, να αποκαθηλώσουν την επικρατούσα θρησκεία και τον χαρακτήρα της εθνικής Παιδείας”.
Αυτή η ρητορική για το έθνος που απειλείται μαζί με την οικογένεια και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας συναντάται και στις παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά που υποστηρίζει, όπως και η Αφροδίτη Λατινοπούλου πως “η ΝΔ έχει υποστεί μετάλλαξη».
«Εχει μετατραπεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Να σας το πω λαϊκά: Παραγγέλνεις ΝΔ και σου έρχεται στο πιάτο Ποτάμι, Σημιτικό ΠΑΣΟΚ και… ολίγη από ΝΔ. Και γι’ αυτό προκαλεί απογοήτευση σε μεγάλη μάζα στελεχών και ψηφοφόρων της».
‘Πάμε για κάτι πολύ μεγάλο»
«Δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με κανένα από τα προηγούμενα πολιτικά κόμματα. Οτιδήποτε έχει ακουμπήσει το παλιό σύστημα, δεν μας αφορά” θα πει η Μαρία Καρυστιανού μιλώντας για ένα «κίνημα που θα αποτελείται από πολίτες μη εμπλεκόμενους σε πολιτικά κόμματα που έχουν τη γνώση, τη διάθεση, το όραμα, τη ψυχή γιατί πάμε για κάτι πολύ μεγάλο».
Η Μαρία Καρυστιανού δεν έχει αποφασίσει ακόμα για το κόμμα, αλλά προξοφλεί με ποιους θα δεν θα συνεργασθεί και πως “πάμε για κάτι μεγάλο”- που δεν έχει πολιτικό στίγμα ή έχει αντικομματικό χαρακτήρα βάζοντας όλα τα κόμματα στο ίδιο τσουβάλι.
‘Να επαναφέρουμε την αληθινή Δημοκρατία που μας δίδαξαν οι πρόγονοι μας και τις πανανθρώπινες αξίες που πρεσβεύει. Τις αξίες που αγαπάμε και ρέουν στο αίμα μας” έχει αναφέρει σε παλιότερη ανάρτησή της μιλώντας για “ενάρετους πολίτες”.
H Mαρία Καρυστιανού θέλει ένα κόμμα πιο συντηρητικό από το σύστημα που θέλει να διορθώσει, κόμμα “χαμένων αξιών” που θα διορθώσει και θα τιμωρήσει στρέφοντας την πολιτική εναντίον των κομμάτων -ιδιαίτερα όσων κυβέρνησαν.
Αλλά συμπεριφέρεται η ίδια σα να είναι πολιτικός έχοντας εκμεταλλευθεί τον αγώνα των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη για να κάνει πολιτική καριέρα με συμβούλους μια γερόντισα και έναν αστρολόγο.
Οι δημοσκοπήσεις είναι προς το παρόν ευνοϊκές, αλλά θα πρέπει να δούμε και το κόμμα για να κρίνουμε αν πρόκειται για πολιτικό ηγέτη ή ένα ακόμα πολιτικό “παρατράγουδο”.
