Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής
Όταν οι σύγχρονοι δισεκατομμυριούχοι κάνουν το παν για να ελέγξουν τα πολιτικά συστήματα των χωρών όπου ευδοκιμούν
Η λαϊκή αίσθηση με τα νέα κόμματα στο πολιτικό σκηνικό – τους τρεις νέους κομματάρχες, ας πούμε καλύτερα, αφού, προς το παρόν τουλάχιστον, κόμματα ακούμε και κόμματα δεν βλέπουμε – παραμένει απογοητευτική ως εικονική, ακοινώνητη και αναισθηματική. Άλλοτε άκρως επαγγελματική, ψυχρή και άψυχη σαν την… Μητσοτακική προσέγγιση της κοινωνίας των πολιτών, και άλλοτε αφόρητα λαϊκίστικη και παραπλανητική: όπως η προσέγγιση των μελοδραματικών σε βαθμό γραφικότητας ιδεολογικών συμβολισμών του Αλέξη Τσίπρα, απ’ την Ιθάκη ως το Θησείο και την Πνύκα και τον ΕΛΑΣ του… κόμματός του. Και ως τον νέο αριστερόστροφο συμβολισμό της πλατεία 17ης Αυγούστου 1944 (Οσίας Ξένης), στην Κοκκινιά, που ετοιμάζει – έναν ιστορικά φορτισμένο χώρο που έχει ταυτιστεί με τον αγώνα του λαού μας κατά των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους – καθώς την διάλεξε για να κάνει εκεί, λέει, την πρώτη δημόσια πολιτική εκδήλωση του κόμματός του, την ερχόμενη Δευτέρα.
Έτσι, οι μετρήσεις δείχνουν ότι και τα τρία νέα κόμματα μαζί συσπειρώνουν γύρω τους ένα δυνητικό ποσοστό της τάξεως του 30% του εκλογικού σώματος, ποσοστό ισόποσο μ’ αυτό που, παρά την είσοδό τους στο πολιτικό σκηνικό, καταφέρνει – σύμφωνα με τις μετρήσεις πάντα – να συγκρατεί η ΝΔ του Μητσοτάκη!.. Κάτι που μοιάζει αφύσικο, παράλογο και απαξιωτικό έως σαρκασμού για τα τρία νέα κόμματα, αφού και τα τρία υπόσχονται αυτό που – σύμφωνα με τις μετρήσεις, πάλι – επιθυμεί σφόδρα το 65% των Ελλήνων: έξοδο από τον κλοιό του ολιγαρχικού κράτους Μητσοτάκη και επιστροφή σε μια πολιτειακή «κανονικότητα» με Δημοκρατία, Δικαιοσύνη και Κράτος Δικαίου…
Τι τρέχει; Προφανώς οι Έλληνες, εκπαιδευμένοι… άριστα στα πέτρινα χρόνια της οικονομικής κρίσης και της συστημικής τυραννίας Μητσοτάκη που ακολούθησε και μας οδήγησε στο σημερινό χάλι, αντιλαμβάνονται ότι η εφαρμογή των υποσχέσεων των νέων κομμάτων για «επάνοδο σε μια κανονικότητα με Δημοκρατία, Δικαιοσύνη και Κράτος Δικαίου» είναι αμφίβολη έως και κάλπικη – μια ανέφικτη ανάκτηση στο στενάχωρο πλαίσιο των δημοσιοοικονομικών κανόνων της ΕΕ. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι και τα τρία «νέα» κόμματα, είτε ολοκληρωτικά είτε στα… «σημεία», διαπλέκονται με ολιγάρχες.
«Το πρόβλημα του σύγχρονου κόσμου είναι οι ολιγάρχες», γράφει ο θρυλικός Αμερικανός πολιτικός και ακτιβιστής Μπέρνι Σάντερς, στο τελευταίο βιβλίο του υπό τον τίτλο «Πολέμα την ολιγαρχία». Κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν είναι μόνο η οικονομία και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας που ελέγχονται από αυτούς. «Στον σημερινό κόσμο, οι δισεκατομμυριούχοι κάνουν το παν για να ελέγξουν και τα πολιτικά συστήματα των χωρών όπου ευδοκιμούν. Σήμερα, στις ΗΠΑ, εξαιτίας της καταστροφικής απόφασης Citizens United του Ανώτατου Δικαστηρίου, οι δισεκατομμυριούχοι μπορούν νόμιμα να ξοδεύουν όσα θέλουν στις εκλογικές εκστρατείες»!..
Σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών με αφορμή το νέο βιβλίο του, ο Μπέρνι Σάντερς αναφέρεται στην ηγεμονία των ολιγαρχών και στην ΕΕ, δίνοντας ως παράδειγμα την Ιταλία: «Ας είναι σαφές: αυτή η τάση οι υπερ – πλούσιοι ολιγάρχες να γίνονται όλο και πιο πλούσιοι και ισχυροί, ενώ οι απλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να επιβιώσουν, δεν εκδηλώνεται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Ιταλία, τα τελευταία 16 χρόνια, το 91% από όλο τον νέο πλούτο που δημιουργήθηκε πήγε στο πλουσιότερο 5%. Αυτό δεν αφορά μόνο την Ιταλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο»…
Ακολούθως, δίνει στοιχεία για τον ολοκληρωτικό έλεγχο των ολιγαρχών στα αμερικανικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: «Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έξι μεγάλοι μιντιακοί όμιλοι ελέγχουν περίπου το 90% αυτών που ο αμερικανικός λαός βλέπει, ακούει και διαβάζει. Και αυτοί οι όμιλοι κατέχονται από τους υπερ-πλούσιους ολιγάρχες. Ο Ιλον Μασκ ελέγχει το Twitter. Ο Τζεφ Μπέζος κατέχει τη Washington Post και το Twitch. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ κατέχει το Meta, που περιλαμβάνει Facebook, Instagram, WhatsApp, Messenger και Threads. Ο Ρούπερτ Μέρντοχ κατέχει το Fox News, τη Wall Street Journal και τη New York Post. Ο Λάρι ‘Ελισον κατέχει το CBS, το TikTok, την Paramount Pictures, το Skydance, το MTV και κινείται για να αποκτήσει το CNN και τη Warner Brothers».
Αλήθεια, «πόσοι μεγάλοι μιντιακοί όμιλοι ελέγχουν στη χώρα μας αυτά που ο ελληνικός λαός βλέπει, ακούει και διαβάζει, σε ποιο ακριβώς ποσοστό επί τοις εκατό τα ελέγχουν, και ποιοι είναι οι κατέχοντες αυτούς τους ομίλους υπερ – πλούσιοι ολιγάρχες;», αναρωτιέμαι, κι ας γνωρίζω. Μόνο και μόνο για να πω πως «όποιος από τους αρχηγούς και τις αρχηγίνες των “νέων κομμάτων” έχει τα κότσια να τους απαριθμήσει δημοσίως με τον τρόπο του θείου Μπέρνι (με ονοματεπώνυμα και brand names, εννοώ) ίσως καταφέρει να μας.. προσεγγίσει… Να μας πείσει ακόμα και να τον ακολουθήσουμε, ίσως…».
