Του Γ. Λακόπουλου
Η δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα από τη Θεσσαλονίκη, για την υπερψήφιση της υποψηφιότητας του Προκόπη Παυλόπουλου, εφόσον την προτείνει η κυβέρνηση, ήταν για τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη το κομμάτι από το παζλ που του έλειπε για την δεύτερη θητεία του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ενημερωμένοι παράγοντες της ΝΔ λένε ότι τώρα δεν υπάρχει λόγος να διερευνηθεί άλλη υποψηφιότητα και ο Πρωθυπουργός θα ανακοινώσει την απόφασή του για τον Παυλόπουλο πανηγυρικά στο συνέδριο της ΝΔ τον προσεχή Δεκέμβριο, συνεπής με το «ρωτήστε με σε τρεις μήνες» που είπε στη Θεσσαλονίκη.
Η αλήθεια είναι ότι στο τραπέζι έπεσαν πολλά ονόματα από συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και από …εξωτερικούς παράγοντες. Ο ίδιος δεν πήρε θέση, ούτε εκδηλώθηκε για κανέναν, ενώ εδώ και πολύ καιρό η συνεργασία του με τον σημερινό ένοικο του Προεδρικού Μεγάρου είναι στενή και οι προσωπικές σχέσεις τους θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν θερμές πλέον.
Οι γνωρίζοντες λένε ότι το μόνο που δεν θα ήθελε ο Πρωθυπουργός είναι να αναδειχθεί πρόεδρος «με άσο μπροστά». Ήτοι να πάρει η πρότασή του κάτω από 200 ψήφους – ή ακόμη χειρότερα μόνο τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ. Αν δεν υπάρξει και κίνδυνος απωλειών, κατά το προηγούμενο του ίδιου το 2015.
Επ’ αυτού είχε επιφυλάξεις για τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φοβούμενος το ενδεχόμενο να αλλάξει τη θέση της για τον Προκόπη Παυλοπούλου, όταν τον προτείνει ο ίδιος.
Από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετήθηκε με σαφήνεια, η υποψηφιότητα κλειδώνει και αυτό ανακουφίζει τον Μητσοτάκη για πολλούς λόγους:
Ο ένας είναι ότι δεν θα ήθελε να είναι πρωθυπουργός επι των ημερών του οποίου θα αναδειχθεί ο αρχηγός του ελληνικού κράτους με απλή πλειοψηφία και μακριά από τα νούμερα που έπιασαν οι τρεις τελευταίοι πρόεδροι. Ποσο μάλλον οταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αμφισβήτησε απο τη Θεσσαλονίκη οτι η δικη του πρόταση συμβάλει σε αντίστοιχη τροποποίηση του Συντάγματος .
Ένας ακόμη λόγος είναι ότι η εξασφαλισμένη μεγάλη πλειοψηφία υπέρ του Παυλόπουλου -που μπορεί να ξεπεράσει τις 250 ψήφους, συν την ευμενή ουδετερότητά του ΚΚΕ- είναι η πιο καταλυτική απάντησή του στην διεκδίκηση του ρόλου από τον Σαμαρά.
Επιπλέον ο Πρωθυπουργός έχει διαπιστώσει προσωπικά πλέον την εκτίμηση που έχουν πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες στο πρόσωπο του σημερινού προέδρου, αλλά και αποδοχή του τόσο στην κοινωνία, όσο και στο κόμμα του -όπου κορυφαίοι παράγοντες όπως ο Κ. Καραμανλής, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Ν. Κακλαμάνης και άλλοι είναι υπέρ του Παυλόπουλου με πλούσια επιχειρηματολογία. Λεγεται οτι στην τελευταία συνάντησή του με τον προκάτόχό του συζητήθηκε και αυτό.
Πίσω από όλα αυτά υπάρχει και μια άλλη στάθμιση από την πλευρά Μητσοτάκη, που σχετίζεται και με την επίδραση που θα έχει στην προεδρική εκλογή η συνταγματική αναθεώρηση. Ειδικά μετά την τοποθέτηση Τσίπρα , είναι προς ερμηνεία το δικαίωμα της σημερινής Βουλής να μειώσει με απλή πλειοψηφία τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών γι’ αυτήν εκλογή προέδρου στους 151, αντί των 180. Με την υπερψήφιση Παυλόπουλου απο το δυο μεγάλα κόμμα αυτό ξεπερνιέται.
μπορεί ο κυβερνητικός υποψήφιος να μην πάρει 151 ψήφους, οπότε θα προκηρυχθούν εκλογές.
Η εκ νεου υποψηφιότητα του Προκόπη Παυλόπουλου είναι για τον πρωθυπουργό ιδανική εξέλιξη για να διασφαλίσει ομαλότητα σε πολλά μέτωπα: η Βουλή δεν διαλύεται, η ΝΔ δεν κλυδωνίζεται -όπως θα συνέβαινε με κάποια από το ονόματα που ακούστηκαν, η επιτυχημένη άσκηση του ρυθμιστικού ρόλου από τον σημερινό πρόεδρο συνεχίζεται, οι αξιώσεις του Σαμαρά ακυρώνονται, η συνταγματικ’η τροποποίηση διευκολύνεται και ο ίδιος πιστώνεται την διασφάλιση της συναίνεσης σε ένα κρίσιμο πολιτειακό και πολιτικό ζήτημα. Δεν είναι και λιγα
