Toυ Ιωάννη Δαμίγου
Ο ρόλος της Ουκρανίας, στο επικίνδυνο και δύσκολο έργο της πρόκλησης του ΝΑΤΟ, συνεπώς των ΗΠΑ και της ακολούθου Ευρώπης κατά της Ρωσίας, απέτυχε ολοσχερώς. Χάνοντας επιπλέον και το 21%, επί του παρόντος, των εδαφών της και πακτωλούς ευρωπαϊκών χρημάτων! Με τα πρώτα σημάδια δυσκολίας και προβλέποντας εύκολα το άμεσο και δυσοίωνο μέλλον της, οι σύμμαχοι και οι συνασπισμός των “προθύμων”, ετοίμαζαν από καιρό τον δεύτερο καλοθελητή.
Η Πολωνία, ως η επόμενη αιχμή της Ευρώπης κατά της Ρωσίας λοιπόν, έχει μετατραπεί στον κεντρικό αμυντικό πυλώνα και την “αιχμή του δόρατος” της Ευρώπης απέναντι στη ρωσική “απειλή”, αναδιαμορφώνοντας ριζικά τον γεωπολιτικό χάρτη ασφαλείας της ηπείρου. Λόγω της κρίσιμης γεωστρατηγικής της θέσης στα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, η Βαρσοβία υλοποιεί ένα πρωτοφανές πρόγραμμα στρατιωτικού επαναξοπλισμού και οχύρωσης. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά, όπως με τις πρόσφατες παραβιάσεις του εναέριου χώρου της από ρωσικά (;) drones, τα οποία θέτουν τις πολωνικές δυνάμεις και το ΝΑΤΟ σε διαρκή επιφυλακή. Η Πολωνία ηγείται της μεγαλύτερης αμυντικής οχύρωσης των ευρωπαϊκών συνόρων από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Κατασκευάζεται ένα τεράστιο αμυντικό δίκτυο γραμμικών οχυρώσεων, αντιπαραγωγικών τάφρων, ναρκοπεδίων και καταφυγίων κατά μήκος 700-800 χιλιομέτρων στα σύνορα με τη Ρωσία (Καλίνινγκραντ) και τη Λευκορωσία. Το έργο ασφαλώς, εντάχθηκε επίσημα στην ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας (πρόγραμμα SAFE), με την Πολωνία να εξασφαλίζει δάνεια και ενισχύσεις ύψους σχεδόν 44 δισεκατομμυρίων ευρώ για αμυντικά έργα. Στρατιώτες και μηχανικοί της γερμανικής Bundeswehr, αλίμονο, αναπτύσσονται στο πολωνικό έδαφος για να υποστηρίξουν την κατασκευή και τη θωράκιση της γραμμής άμυνας. Η χώρα επενδύει στην άμυνα, με ρυθμούς που ξεπερνούν κάθε άλλο μέλος της Συμμαχίας. Διαθέτει πλέον περίπου το 4,8% έως 5% του ΑΕΠ της για την άμυνα, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην αναλογική στρατιωτική επένδυση. Έχει θέσει σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα τα αμερικανικά συστήματα Patriot (πρόγραμμα Wisła), ενώ υπέγραψε ιστορικό συμβόλαιο 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για το σύστημα αντι-drone “San”. Στοχεύει δε, στη δημιουργία ενός πανίσχυρου συμβατικού στρατού ξηράς, που θα αγγίζει τους 500.000 στρατιώτες. Ξεπερνώντας έτσι την Τουρκία που διαθέτει 481.000 ενεργούς στρατιώτες (και 380.000 εφέδρους). Σε κάθε περίπτωση, η Πολωνία δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα κράτος-μέλος στα σύνορα της Δύσης, αλλά τον αδιαμφισβήτητο στρατιωτικό προμαχώνα ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι μοιραίες ηγεσίες της Ευρώπης, αντί να επενδύσουν στην οικονομία υπέρ των λαών της, επέλεξαν τον πολεμικό εξοπλισμό της, κατασκευάζοντας ξανά τον ίδιο “εχθρό”, την ίδια “απειλή” την Ρωσία, που ευτυχώς υπάρχει, αλλιώς θα έπρεπε να την εφεύρουν! Σήμερα, η στάση της Πολωνίας δεν χαρακτηρίζεται απλώς από τυφλό μίσος, αλλά από υπαρξιακό φόβο και στρατηγική επαγρύπνηση. Αυτός είναι ο λόγος που η Βαρσοβία αποτελεί έναν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Ουκρανίας παγκοσμίως και επενδύει μαζικά στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών της στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Το μέλλον της Ευρώπης δυσοίωνο, λόγω μιας βαθιάς, πολυεπίπεδης κρίσης που απειλεί την οικονομική, δημογραφική και γεωπολιτική της υπόσταση. Χάνει συνεχώς έδαφος απέναντι στις ΗΠΑ και την Κίνα στους τομείς της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης.
Τα κράτη μέλη αδυνατούν να συμφωνήσουν και να εφαρμόσουν ένα κοινό οικονομικό πλάνο. Η ευρωπαϊκή βαριά βιομηχανία πιέζεται ασφυκτικά από τον διεθνή ανταγωνισμό και το υψηλό ενεργειακό κόστος, αφού επέλεξε εκούσια με σκοτεινούς σκοπούς, λάθος μεριά. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι νέοι έως 19 ετών θα μειωθούν στο 17% του πληθυσμού. Κάτω από τις δυσμενείς συνθήκες, που ερήμην των λαών επέβαλε, φυσικό αποτέλεσμα αποτέλεσε η υπογεννητικότητα, που με την σειρά της, δημιουργεί μη βιώσιμα ασφαλιστικά συστήματα και ελλείψεις στα χέρια εργασίας. Χώρες της περιφέρειας, όπως η Ελλάδα, αντιμετωπίζουν δραματικές προβλέψεις για τη μείωση του πληθυσμού τους στο εγγύς μέλλον. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν “μουσειακό” γεωγραφικό χώρο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, επιμένει στον πόλεμο των ξυπόλητων και αδαών, κατά της Ρωσίας με το στανιό, οργανώνοντας νέα αιχμή, την Πολωνία.