Pavlos_Giparis
Στις 11 Μαρτίου 1948 η «Πατρίς» κυκλοφορεί με τίτλο «Σύλληψις Κομμουνιστριών». Τον Μάιο ανακοινώθηκε η παραπομπή στο έκτακτο Στρατοδικείο 26 κατηγορουμένων που κατηγορούνται ότι τύπωναν και διένεμαν την επαναστατικού περιεχομένου εφημερίδα «Ελεύθερη Κρήτη» και τις προκηρύξεις με τίτλο «Μπροστά στο Νέο Εικοσιένα». Πέντε από αυτούς εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες κι ανάμεσά τους τα δυο νεαρά κορίτσια – Ευαγγελία Αρμενάκη, Ευαγγελία Φωτιάδου- που αγκαλιάστηκαν και φώναξαν: «Ζήτω ο Μάρκος Βαφειάδης, Ζήτω ο Δημοκρατικός Στρατός». Από την προσωπική του εφημερίδα ο Κων/νος Μητσοτάκης καταγγέλλει την «πλήρην συνθηκολόγησιν του επισήμου κράτους ενώπιον της κομμουνιστικής βίας». Ο Γύπαρης γράφει στον Κήρυκα»: «Ο προαιώνιος εχθρός Βούλγαρος επέρχεται σαρκάζων εις χώρας Ελληνικάς. Οι δυνάσται των Ελασιτών Κουκουέδες Βούλγαροι εμίσησαν και της πατρίδος την δόξαν καθώς εφθόνησαν και τους Ελληνας πατριώτας. Κακοί Ελληνες, οι οποίοι εξασκείτε την Σλαυϊκή προπαγάνδα”. Κι ύστερα δέρνει, απειλεί με περίστροφο και πυροβολεί στον αέρα ή καταστρέφει τυπογραφεία κομμουνιστών. Ανάμεσα στα θύματα ο Ευτύχης Παλήκαρης που δολοφονείται από αγνώστους, δυο απόστρατοι που έχουν τουφεκισθεί από χωροφύλακες “άνευ θητείας»σε «αντίποινα» για το φόνο ενός εθνικόφρονα από τον ΔΣΕ, ο Γιώργος Παπουτσάκης και ο Γιώργος Σταματάκης. Ο Εμφύλιος στην Κρήτη, όχι μόνο υπήρξε, αλλά όταν ο Παύλος Γύπαρης πέθανε το 1966 και ο Μητσοτάκης έγραψε στην εφημερίδα του ότι «η συμβολή του εις την διάλυσιν των εαμικών σωμάτων υπήρξε σημαντική» θα τον ονομάσει ο ίδιος “συμμοριτοπόλεμο”.