Του Νίκου Λακόπουλου
Με ένα μειλίχιο, ήπιο ύφος ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη προσπάθησε να δείξει πως είναι πράγματι ένας άλλος άνθρωπος από εκείνον που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ από το περιθώριο της πολιτικής ζωής στην κυβέρνηση για τέσσερα χρόνια.
«Αναζητώ μια δεύτερη ευκαιρία για τη χώρα. Όσον αφορά εμένα προσωπικά, την πρώτη φορά δεν μπορούσα να κυβερνήσω ελεύθερα. Ήμασταν μια κυβέρνηση με τα χέρια δεμένα» είπε. “Εγώ έπαθα και έμαθα. Ήμουν ανεκτικός. Αυτό δεν θα επαναληφθεί».
Ο Αλέξης Τσίπρας προεξοφλεί πως θα ξαναγίνει πρωθυπουργός -αυτή τη φορά χωρίς το μαχαίρι στο λαιμό- και καταθέτει ένα πρόγραμμα προσγειωμένο και ρεαλιστικό που δεν απειλεί την άρχουσα τάξη, αλλά την καλεί να γίνει ευεργέτης με την “πατριωτική εισφορά” που ωστόσο δεν γνωρίζει πόσα θα αποφέρει.
Ουσιαστικά ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ επιχειρεί να δείξει στο δεξιό ακροατήριο πώς είναι το ίδιο συντηρητικός, αλλά είναι και έντιμος αντίθετα με τον διεφθαρμένο Μητσοτάκη, με τον σημερινό πρωθυπουργό που τον οδήγησε όχι μόνο στην αντιπολίτευση από την κυβέρνηση, αλλά σε συντριβή σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Μπορεί η ΕΛΑΣ να γίνει πρώτο κόμμα;
Τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, κάτω από αυτό που πήρε στις τελευταίες εκλογές, θεωρούνται ικανοποιητικά και εμπνέουν αισιοδοξία για την τελική έκβαση της αναμέτρησης, ωστόσο για να συμβεί αυτό και να γίνει η ΕΛΑΣ πρώτο κόμμα δεν αρκεί να ενσωματωθούν τα κόμματα που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και να εμβολισθεί το ΠΑΣΟΚ.
Ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να αφαιρέσει από την Νέα Δημοκρατία ένα ποσοστό που μετακινήθηκε προς τα δεξιά για να διαμορφώσει το 41% του Μητσοτάκη. Σε προσωπικό επίπεδο ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ θα πρέπει να αποδείξει πώς είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Στην πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη μετά την ίδρυση της ΕΛΑΣ με αλαζονεία είπε ότι “δεν επέστρεψα στην ενεργό πολιτική δράση για να καταγράφω ποσοστά – Στόχος μου δεν είναι να είμαι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά να κυβερνήσω».
Δεν πέρασε καιρό από όταν είπε πως “σε αυτή τη φάση επιθυμώ να συνομιλήσω και να αφουγκραστώ τις ανάγκες της κοινωνίας” και αποχώρησε από το κόμμα του και τη Βουλή για να επανέλθει ως Παράκλητος για να μιλήσει για “μια νέα ηθική της πολιτικής” ζητώντας ” να αναστηλώσουμε αυτονόητες κοινωνικές και πολιτικές αρετές, όπως η εντιμότητα, η εμπιστοσύνη, η αφοσίωση στο λαό και την πατρίδα».
Ως Μωυσής θα δηλώσει “ανοίγω έναν νέο κύκλο, με νέα πρόσωπα αλλά ίδιες αξίες” λες και μπορεί να είναι αυτός που θα προκαλέσει το σοκ που χρειάζεται η κοινωνία, όπως είπε, να ανασυνθέσει την δημοκρατική παράταξη και να ηγηθεί της αναγέννησης -αν και ευθύνεται που έγινε κομμάτια και ένα μεγάλο μέρος των πολιτών που πίστεψαν πως ‘Η Ελπίδα Έρχεται” πήγαν απογοητευμένοι σπίτι τους.
Το τρένο έχει περάσει
«Πράγματι, δεν είμαι χθεσινός στην πολιτική ζωή του τόπου. Έχω κριθεί αυστηρά, για άλλους δίκαια, για άλλους άδικα, και αποχώρησα από την πολιτική γιατί ηττήθηκα. Δεν θα επέστρεφα, όμως, αν δεν έβλεπα αυτό το τεράστιο πολιτικό κενό» θα πει στη Θεσσαλονίκη χωρίς να αναλαμβάνει την ευθύνη του για αυτό το κενό.
Η αλήθεια είναι πως δεν αποχώρησε από την πολιτική, αλλά παραμέρισε σχεδιάζοντας την επιστροφή του και τώρα πρώτα ορίζει τα όργανα του κόμματος και μετά θα κάνει συνέδριο που θα επικυρώσει την απόλυτη ηγεμονία του εκβιάζοντας ξανά την Δημοκρατική Παράταξη ως εντολοδόχος της Ιστορίας με μια διαθήκη που έγραψε ο ίδιος.
Αυτάρεσκα στο Θησείο ανακοινώνοντας το νέο κόμμα κλέβοντας ένα σύνθημα του ΠΑΣΟΚ μίλησε για “Ραντεβού με την ιστορία”, αλλά προς το παρόν η Ιστορία δεν φαίνεται στο ραντεβού. Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να περιμένει στο σταθμό ένα τρένο που έχει περάσει.