Του Γιώργου Καρελιά
Η στάση αυτή του ΠΑΣΟΚ το μόνο που πετυχαίνει είναι να δίνει “πάσες” από τη μια στον Μητσοτάκη και από την άλλη στον Τσίπρα.
Το ΠΑΣΟΚ είναι (ήταν) το κόμμα-φαινόμενο της Μεταπολίτευσης. Ανέτρεψε τα προδικτατορικά δεδομένα, έγινε ο δεύτερος (αντιδεξιός) πολιτικός πόλος και σχημάτισε έξι κυβερνήσεις, περίπου όσες και το αντίπαλο κόμμα.
Εδώ και 15 χρόνια, μετά την τελευταία εκλογική νίκη του (2009), έχει γίνει σκιά του παλιού εαυτού του. Φορτώθηκε το βάρος της χρεοκοπίας και του πρώτου Μνημονίου, συγκυβέρνησε με τη ΝΔ (2012-2014), έχασε τη συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του προς τ’ αριστερά. Και έκτοτε, ακολουθώντας μια αυτοκτονική τακτική (για στρατηγική ούτε λόγος), έχει μετατραπεί σε ένα μικρό-μικρομεσαίο κόμμα, που πασχίζει να κρατηθεί στη δεύτερη ή στην τρίτη θέση.
Ευκαιρίες ν’ αλλάξει τη μοίρα του δόθηκαν. Στις πολύ ευνοϊκές ευρωεκλογές του 2024 οι δύο βασικοί αντίπαλοί του, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, έπαθαν από ένα μικρό κάζο. Όμως, το ΠΑΣΟΚ δεν αποκόμισε τίποτα, τρίτο ήρθε. Αλλά και η συνέχεια ήταν πολύ ευνοϊκή γι’ αυτό: η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη βολοδέρνει γύρω από το 28% των ευρωεκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα, είχε αρχίσει να εξαερώνεται. Αλλά το ΠΑΣΟΚ κοίταζε την κολλημένη βελόνα των δημοσκοπήσεων, κολλημένο το ίδιο σε μια αυτοκτονική επιλογή, που δεν του απέφερε τίποτα.
Ήταν θέμα χρόνου να καλυφθεί το κενό. Και το κάλυψε σχεδόν αμέσως ο Τσίπρας άμα τη επιστροφή του. Στο ΠΑΣΟΚ, αντί να καταλάβουν «πού πάει το πράγμα», έπαθαν δημοσκοπικό πανικό. Άρχισαν να τα βάζουν με τους δημοσκόπους και συνέχισαν στο ίδιο μοτίβο: διμέτωπος, μπερδερμένα πράγματα με τις μετεκλογικές συνεργασίες και… «μη γνώτω η αριστερά του τι ποιεί η δεξιά του».
Το τελευταίο επεισόδιο στο σίριαλ Αννας Διαμαντοπούλου-Χάρη Δούκα δείχνει τι θα πάθει το ΠΑΣΟΚ το βράδυ των εκλογών όποια θέση κι αν καταλάβει.
Η δεξιόστροφη τάση του ΠΑΣΟΚ, την οποία εκφράζει η Διαμαντοπούλου, θεωρεί σχεδόν αυτονόητη μια μετεκλογική συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ. Γι’ αυτό είπε τις προάλλες ότι η ΝΔ είναι αντίπαλος «μέχρι τις εκλογές». Γι’ αυτό μόλις προχτές εκθείασε την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη («ναι, είναι καλά τα δημοσιονομικά μας και στο εξωτερικό είναι πολύ καλή η αποδοχή της χώρας, αυτό πρέπει να το παραδεχθώ»).
Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που δεν φείδεται καλών λόγων για το νυν πρωθυπουργό. Το 2019 είχε ταχθεί υπέρ της αυτοδυναμίας του. Και το 2022, όταν έσκασε το σκάνδαλο των υποκλοπών, είχε σπεύσει να υπερασπιστεί τον Μητσοτάκη, κατακεραυνώνοντας όσους «τον κατηγορούν χωρίς στοιχεία και αποδείξεις»! Βέβαια, τότε η κυρία Διαμαντοπούλου δεν είχε ακόμη επανέλθει στο ΠΑΣΟΚ για να διεκδικήσει την ηγεσία του.
Η στάση αυτή του (όλου, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) ΠΑΣΟΚ το μόνο που πετυχαίνει είναι να δίνει «πάσες» από τη μια στον Μητσοτάκη και από την άλλη στον Τσίπρα.
Τι άλλο από «πάσα» στον Μητσοτάκη είναι να λες προεκλογικά ότι η ΝΔ είναι αντίπαλός σου «μέχρι τις εκλογές», ενώ το συνέδριο έχει αποφασίσει καμιά συνεργασία με τη ΝΔ; Τι άλλο από πάσα είναι να λες ότι η κυβέρνησή του τα πάει καλά στην οικονομία; Γιατί οι δεξιόστροφοι ΠΑΣΟΚοι να το ψηφίσουν και να μην (ξανα)πάνε στην κάλπη του Μητσοτάκη-και μάλιστα όταν το ΠΑΣΟΚ επενδύει στο «μπαμπούλα» του Τσίπρα;
Αλλά η στάση του ΠΑΣΟΚ δίνει «πάσα» και στον Τσίπρα. Αφού επί δυόμισι χρόνια, όταν ο Τσίπρας ήταν εκτός, δεν απευθύνθηκε στους αριστερόστροφους ψηφοφόρους κυνηγώντας κάποιους «κεντρώους», σήμερα τους αφήνει οριστικά στην ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα. Ποιος αριστερόστροφος, αντιδεξιός κτλ ψηφοφόρος θα ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ; Ο Τσίπρας καθίσταται ντε φάκτο ο αντίπαλος του Μητσοτάκη ακόμα και για ψηφοφόρους που δεν τον πολυσυμπαθούν. Διότι όσοι ανήκουν στη συντριπτική πλειοψηφία, που θέλει να αλλάξει η κυβέρνηση, στον Τσίπρα βλέπουν εκείνον που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να το καταφέρει.
Σε λίγες μέρες(23 Ιουνίου) συμπληρώνονται 30 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Οι σημερινοί διαχειριστές του ΠΑΣΟΚ ας προσπαθήσουν να κατανοήσουν το εξής απλό: το ΠΑΣΟΚ ήταν κόμμα εξουσίας όταν εξέφραζε το μεγάλο πόλο του προοδευτικού κόσμου, που το έβλεπε ως το μεγάλο αντίπαλο του συντηρητικού κόμματος, της ΝΔ. Με «διμέτωπο» αγώνα το μόνο που μπορεί να καταφέρει είναι να παραμείνει μικρό. Και το βράδυ των εκλογών «να μην ξέρει η αριστερά του τι κάνει η δεξιά του»…
ΥΓ: Η στάση αυτή του ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει ότι το ίδιο λάθος πρέπει να κάνει το νεοσύστατο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Όσοι μιλάνε δημόσια πρέπει να είναι διπλά προσεκτικοί.
Δηλώσεις του τύπου «το ΠΑΣΟΚ δεν είναι όμορος χώρο» (της εκπροσώπου Τύπου Θεώνης Κουφονικολάκου) ή ότι «το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αυτοδιαλυθεί» (του συντάκτη του «μανιφέστου» Γιώργου Σιακαντάρη) είναι άστοχες. Αν υποθέσουμε ότι επαληθεύεται η «πρόβλεψη» Τσίπρα και η ΕΛ.Α.Σ έρχεται πρώτη στις εκλογές, με ποιον θα σχηματίσει κυβέρνηση, εφόσον το ΠΑΣΟΚ δεν είναι όμορος χώρος και πρέπει να αυτοδιαλυθεί; Τα φουσκωμένα μυαλά και η αλαζονεία δεν κάνουν καλό…
ΑΠΟ ΤΟ NEWS 24 7