Η χώρα χρειάζεται άλλα κόμματα

Tου Θωμά Παπαλιάγκα

«Περάσαμε δυόμισι χρόνια δημιουργικά. Ακούσαμε ότι «δεν γίνονται αυτά τα πράγματα».
Ακούσαμε συμβουλές να «πάμε να κολλήσουμε σε κάτι μεγαλύτερο», γιατί αλλιώς
δεν θα είχαμε ελπίδα. Δεν πειράζει. Τέτοια ελπίδα δεν μας χρειάζεται. Η ελπίδα της
εξαπάτησης. Κυρίως όμως δεν την χρειάζεται η χώρα.
Περάσαμε δυόμισι χρόνια δημιουργικά. Αλλά δεν λιποψυχήσαμε. Δεν κάμφθηκε το φρόνημά μας. Γιατί έχουμε πίστη. Έχουμε πίστη στις αρχές και την αντίληψή μας. Έχουμε πίστη στο πρόγραμμα και την πρότασή μας. Γιατί ακόμη και η ίδια η Δημοκρατική Ευθύνη, ο τρόπος με τον οποίο ιδρύθηκε, δημιουργήθηκε, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί είναι από μόνοι τους πρόταση.

Εμείς όλοι εδώ είμαστε από μόνοι μας πρόταση. Άνθρωποι της εποχής, άνθρωποι της δουλείας, της επιστήμης, της αγοράς, του επιχειρείν, άνθρωποι της γνώσης και της εξειδίκευσης, άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη την πολιτική για να ζήσουν. Άνθρωποι που αποφάσισαν να μπουν στην πολιτική από το υστέρημα του χρόνου τους, για να αλλάξουν την κατεύθυνση της χώρας, να φέρουν άλλους ανέμους και άλλη αισιοδοξία. Όχι την αισιοδοξία της φρούδης ελπίδας και της εξαπάτησης. Αλλά την αισιοδοξία τη δύσκολη, την αισιοδοξία της γνώσης, της πολλής δουλειάς, της προσπάθειας.

Και έκαναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ένα κόμμα όχι γραφειοκρατικό, όχι κοστοβόρο, όχι συμβατικό. Έκαναν ένα κόμμα της εποχής, ένα κόμμα σύγχρονο, με σύγχρονες λειτουργίες, χωρίς γραφειοκρατικό μηχανισμό, χωρίς πολυώροφα γραφεία, με διαδικτυακές συνεδριάσεις, με σχεδόν μηδενικά κόστη. Κυρίως όμως με σύγχρονες αντιλήψεις. Κάναμε ένα κόμμα της εποχής από ανθρώπους της εποχής για ανθρώπους της εποχής και τους απογόνους τους. Και είμαστε πολύ περήφανοι που φτάσαμε ως εδώ και σας παρουσιάζουμε τους πρώτους υποψηφίους μας.

Δεν ήρθαμε εδώ για να πούμε πόσο κακό είναι το σημερινό πολιτικό σύστημα. Δεν ήρθαμε εδώ για να πούμε ότι η κυβέρνηση είναι πιθανότατα η χειρότερη της μεταπολίτευσης στη χειρότερη εκδοχή του λαϊκισμού. Δεν ήρθαμε εδώ για να πούμε πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη να αλλάξουν τα σημερινά κόμματα με κόμματα καινούργια, με άλλη ποιότητα με άλλη δομή, με άλλες διαδικασίες, με άλλους ανθρώπους. Αυτά είναι αυταπόδεικτα, αυτά τα έχει πει ήδη η πραγματικότητα, αυτά τα έχει ήδη δεχθεί ο λαός μας, αυτά, ακόμη και αν κάποιος ψηφίζει εξ ανάγκης ένα από τα κόμματα εξουσίας υποκύπτοντας στο λεγόμενο δίλημμα κυβερνησιμότητας, ξέρει ότι δεν αποτελούν λύση για τη χώρα. Για την επιβίωση, για την αναθέσμιση, για την ανάπτυξή της.
Και σήμερα είμαστε εδώ.

Είμαστε εδώ σε πείσμα όλων αυτών που καλοπροαίρετα ή όχι μας συμβούλευαν να πάμε να κολλήσουμε σε κάτι μεγαλύτερο «για να μη μας φάει ανυπαρξία». Είμαστε εδώ σε πείσμα όσων υποστήριζαν ότι «δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, στην Ελλάδα τουλάχιστον». Είμαστε εδώ για να δώσουμε ένα μήνυμα σε όλους τους πολίτες της χώρας ότι οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας μπορούν να αυτό οργανωθούν κάτω από ένα κοινό όραμα να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να δώσουν πραγματικές λύσεις.

Γιατί η χώρα χρειάζεται θεσμούς. Γιατί χρειάζεται άλλα κόμματα, αφού τα σημερινά προσπαθούν να πείσουν ότι, αν και έφεραν τη χώρα σε αυτό το σημείο, θα καταφέρουν να τη βγάλουν από την κρίση. Όμως αυτό ποτέ στην ιστορία δεν έχει συμβεί.
Γιατί η χώρα χρειάζεται άλλο πολιτικό προσωπικό, άλλες νοοτροπίες, καθώς πρέπει να απαλλαγεί από το διαχρονικό λαϊκισμό, από τους κομματικούς στρατούς και από την τελευταία μόδα, τη λογική των επιδομάτων, που την οδηγεί σε μια νέα τάξη επιδατιών.

Πρώτες προτεραιότητες της χώρας μετά τις εκλογές θα πρέπει να είναι: Η αναθεώρηση του συντάγματος στα 17 σημεία τα οποία έχουμε προτείνει, μεταξύ των οποίων και η συνταγματική κατοχύρωση του θεσμικού πλαισίου που προτείνουμε για τις δημόσιες συμβάσεις, η θεσμική και συνταγματική κατοχύρωση του πλέγματος των μέτρων για τις επενδύσεις (ρήτρα χειρότερου φορολογικού συστήματος, ΚΕΠ επενδύσεων και ειδική διαδικασία για τις επενδύσεις, που να τελεσίδικο ύβρεις σε ένα εξάμηνο.

Πολιτική σταθερότητα με κατάργηση της απλής αναλογικής και την αντικατάστασή της με ένα αναλογικό νέων αλλά με συγκεκριμένες ενισχύσεις για το πρώτο κόμμα σύστημα.
Η υπογεννητικότητα, την οποία βάλαμε εμείς ότι δύο ετών στον δημόσιο διάλογο. Τα μέτρα όπως εξαγγέλθηκαν χθες είναι αποσπασματικά.

Τρίτη προτεραιότητα είναι η αλλαγή της δομής των υπουργείων και η πλήρης αποκέντρωση των υπηρεσιών. Θα λειτουργούν συνολικά πλην του υπουργείου εξωτερικών και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας με 7.000 υπαλλήλους συνολικά, απολύτως εξειδικευμένους με ειδική γνώση. Θα πρόκειται για Υπουργεία στρατηγεία. μόνο επιτελικό ρόλο κατάστρωσης στρατηγικής και πολιτικών οι υπόλοιπες διεκπεραιωτικές αρμοδιότητες θα διεκπεραιώνονται από αποκεντρωμένες δομές στις οποίες και θα αποσπώνται οι υπάλληλοι οι οποίοι δεν θα απολύονται.
Τέταρτη προτεραιότητα και πολύ σημαντική είναι η ανάδειξη των προϋποθέσεων για την δημιουργία επιχειρηματικότητας για την ανάδειξη και την ανάπτυξη της δημιουργικότητας των νέων μας. Στόχος η αποτροπή του brain drain και η επιστροφή όσων περισσότερων είναι δυνατόν. Γιατί σ’ αυτούς θα στηριχθεί η ανάκαμψη!

Θα μπορούσαμε να μιλάμε για αυτά ώρες. Ο λόγος της Δημοκρατικής Ευθύνης ξεχωρίζει. Όμως τώρα έρχεται η ώρα της δράσης. Η ώρα της μάχης. Είμαστε εδώ για να πούμε ότι η χώρα χρειάζεται έναν άλλο πολιτικό λόγο, άλλους θεσμούς, άλλη λειτουργία, άλλους ανθρώπους. Τους ανθρώπους της εποχής. Είμαστε εδώ για να φωνάξουμε ότι ετοιμαζόμαστε να κατέβουμε στη μέση των εκλογών.

Η δημοκρατική ευθύνη είναι μια ιστορία μακράς επώασης. Θέλει υπομονή και πίστη. Εμείς όμως εννοούμε αισιοδοξία, τη αισιοδοξία όμως τη δύσκολη. Πού στηρίζεται στην υπομονή και στη δουλειά. Είμαστε εδώ για να προσθέσουμε τις πρώτους συγκινητικούς μαχητές της πραγματικής ελπίδας. Του πραγματικού πολιτικού Λόγου.

Είμαστε εδώ για να πούμε ξανά ότι δεν κάνουνε εκπτώσεις στα ποιοτικά κριτήρια επιλογής των υποψηφίων της Δημοκρατικής Ευθύνης. Είμαστε εδώ όλοι. Και πολύ περισσότεροι. Η διαδικασία επιλογής υποψηφίων συνεχίζεται με την ίδια πίστη και την ίδια αυστηρότητα. Έχουμε δρόμο πολύ και δύσκολο. Αλλά θα βγούμε νικητές».

*Πολιτικός Επικεφαλής της Δημοκρατικής Ευθύνης