Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Μεθεόρτια

Του Γιάννη Πανούση

 

Χουσμεκιάρης, υπηρέτης, παραπαίδι

που το στέλνουν για τις δουλειές του σπιτιού

Θ. Ψύρρας, Θα βοσκήσω το μαύρο

 

Έως πότε θα ‘’ασκούνται επί χάρτου’’ ή επί [ληγμένων] ψευδαισθήσεων οι διανοούμενοι της Δημοκρατικής παράταξης που θέλουν να δημιουργήσουν την Κεντροαριστερά;

Πόσα πειράματα πρέπει ν’αποτύχουν για να συνειδητοποιήσουν ότι κινούνται σε λάθος δρόμο; Οι 58, η Ελιά και τώρα η ΔΗ.ΣΥ είναι τελικά παραδείγματα εμμονών και όχι πολιτικών αναλύσεων.

Ακόμα και ο όρος Κεντροαριστερά μοιάζει τοξικός [λόγω κακής χρήσης επί Σημίτη] αλλά και δίκοπος:το Κέντρο θα πάει Αριστερά ή η Αριστερά στο Κέντρο; Κι όλοι μαζί προς τα πού θα πάνε; Απλές ερωτήσεις απλών ανθρώπων που μάζεψαν ‘’τα υπολείμματα τόσων διαψευσμένων ελπίδων’’και πήγαν να ψηφίσουν.

Προσοχή όμως. Μη βγάλουν πάλι ορισμένοι γενικά πολιτικά συμπεράσματα από την προσέλευση του κόσμου ή για τους διεκδικητές του δεύτερου γύρου[αν τέτοιος υπάρξει].

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα [και των επιγόνων] δεν καταλαμβάνεται ούτε δι’εφόδου από τα έξω, ούτε από συνωμότες από μέσα. Και ο νοών, νοείτω.

ΥΓ. Η διαχείριση της επόμενης μέρας χρειάζεται σύνεση, ευθύτητα και αντιστοίχιση με τα όνειρα ενός πληγωμένου χώρου. Η Δημοκρατική παράταξη παραμένει αναγκαίος και χρήσιμος εταίρος για το χτίσιμο της Νέας Αριστεράς,της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς.