Του Γ.Λακόπουλου
Ο Σταύρος Θεοδωράκης θα μείνει στην ιστορία, αλλά τελικά όχι γιατί κατάφερε να μετατρέψει σε κόμμα μια τηλεοπτική εκπομπή, όπως του απέδωσε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Ούτε για την απροετοίμαστη εμφάνισή του στην πολιτική και τον ερασιτεχνισμό του.
Θα μείνει γιατί είναι ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που δεν έλεγχε ούτε για μια στιγμή το κόμμα του. Απλώς κάποιοι του έστειλαν τα πρόσωπα που έβαλε με το Ποτάμι στη Βουλή και τα απέσυραν όταν δεν τους έκανε τα χατίρια.
Στο τέλος ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέλυσε την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, όταν ο Σταύρος δεν υπέκυψε στην αξίωση του να καταψηφίσει τις Πρέσπες. Έτσι έμεινε έρημος και μόνος. Αλλά είναι όρθιος και συνεχίζει.
Στα λίγα χρόνια πολιτικής παρουσίας του ο Θεοδωράκης έδειξε πολλές πολιτικές αδυναμίες, ιδεολογικά κενά προσωπικές ατέλειες. Αλλά έδειξε και αρετές. Ταυτόχρονα ανέδειξε κάτι: ότι η πολιτική ζωή της χώρας χρειάζεται πολιτικούς σαν αυτόν και ένα κόμμα σαν το Ποτάμι. Ή αλλιώς: υπάρχει στην κοινωνία ένας χώρος που εκφράζεται με κόμματα σαν το Ποτάμι.
Με ελλείμματα, αντιφάσεις, παιδαριώδεις επιλογές και με αφέλειες είναι κόμμα που ψάχνει πέρα από τα όρια και τα κλισέ της παρακμιακής πολιτικής και των παλιών κομμάτων. Και ας μην ξέρει συχνά τι περιμένει να βρει, ή τι να το κάνει όταν το βρίσκει.
Χρειάζεται έναν πολιτικό αρχηγό που δεν προέρχεται από τζάκι και δεν επιδιώκει να συμπεριφερθεί με καθωσπρεπισμό στα σαλόνια της υψηλής πολιτικής. Ένα κίνημα που θέλει να είναι αντικομφορμιστικό έστω και αν δεν ξέρει πως να το κάνει.
Σ’ αυτό το κόμμα μπορούν να βρουν διέξοδο όσοι δεν μπορούν να καταπιούν όσα συνεχίζουν να παράγουν το Κινάλ και η ΝΔ. Και είναι πλέον σε θέση να γειωθεί στο έδαφος της Δημοκρατικής Παράταξης.
Αυτό το κόμμα θα λυτρώσει τον ψηφοφόρο που θα φτάσει στη κάλπη και δεν θα ξέρει τι να ψηφίσει -ή δεν θα ξεκινήσει καν. Η ψήφος στο Θεοδωράκη θα είναι μια αξιοπρεπής επιλογή ακομη και αν είναι λίγο αμήχανη. “Εμείς θα έχουμε πάντα το Ποτάμι”.
Αυτοί είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους το Ποτάμι και ο Σταύρος πρέπει να μείνουν στην πολιτική ζωή. Με την γνώση και την πείρα που έχουν πλέον, με τα μαθήματα που πήραν και με νέο πολιτικό προσωπικό που δεν θα έχει εξαρτήσεις θα επιχρωματίσει την επόμενη Βουλή, διαφορετικά από τους άλλους.
Ο δρόμος γι’ αυτή τη Βουλή, περνάει από τι ς Βρυξέλλες .Γι’ αυτό το Ποτάμι πρέπει να βγει ορμητικά από τη κάλπη των ευρωεκλογών. Πρέπει να το ψηφίσουν στις 26 Μαΐου όσοι πιστεύουν στην ανάγκη να υπάρχει, αλλά και οι αναποφάσιστοι και οι ταλαντευόμενοι. Να του δώσουν τη ζωή που του στέρησαν όσοι έκαναν τους προστάτες και τους σπόνσορες του Θεοδωράκη, αλλά απλώς ήθελαν να τον χειραγωγούν.
Από αυτή την άποψη έναν πολύ σημαντικό λόγο να ψηφίσουν Ποτάμι στις Ευρωεκλογές έχουν όσοι αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να τιμωρηθεί η ΝΔ για την αποψίλωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του.
Όσοι θα ψήφιζαν ΝΔ χωρίς να έχουν σχέση με τη ΝΔ και όσοι δεν αντέχουν τη Φώφη, θα προσφέρουν υπηρεσίες στην πολιτική αν ρίξουν τους ψήφο τους στο Ποτάμι. Ειδικά αν ψηφίζουν για πρώτη φορά.
Στην πολιτική και στη Δημοκρατία χρειάζονται και τα πειράματα και οι αιθεροβάμονες.
