Του Νίκου Λακόπουλου
«Δεν πρόκειται να ανεχθούμε άλλο να θρηνούμε θανάτους από κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις» είπε χθες ο πρωθυπουργός. “Τα ζητήματα της οδικής ασφάλειας αποτελούν απόλυτη πολιτική προτεραιότητα για τη νέα διακυβέρνηση». Δεν πρόκειται να δεχθώ καμία απόκλιση από την υποχρεωτική χρήση κράνους για τα δίκυκλα. Όπως εφαρμόζουμε τον αντικαπνιστικό νόμο, έτσι θα καταστήσουμε και απολύτως σαφές ότι τα κράνη είναι υποχρεωτικά».
Κατά τα άλλα το άσυλο καταργείται και με ένα τηλεφώνημα θα μπαίνει η αστυνομία στα πανεπιστήμια για οποιοδήποτε αδίκημα και όταν εξαντληθεί η εγκληματικότητα στην παλιά ΑΣΟΕΕ και το ΑΠΘ θα μας μείνει ο νόμος που κανένας δεν ξέρει ακόμα πώς θα χρησιμοποιηθεί. Προφανώς οι καταλήψεις, αλλά και οι αφισσοκολλήσεις είναι παράνομες πράξεις, όπως και οι απεργίες που θα πρέπει να αποφασίζονται πλέον με ηλεκτρονική ψηφοφορία όπως σχεδιάζει η κυβέρνηση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη ως “μεταρρυθμιστής” που ανανέωσε το γερασμένο κόμμα του -όπως έλεγε ο ίδιος- και τώρα θα ανανεώσει και την χώρα, περιγράφοντας το όραμά του ως Φωτεινή Ελλάδα. Είναι ένα σχέδιο που έχει προετοιμάσει με λεπτομέρειες -π.χ. σκέφτεται και τους εργαζόμενους στις καπνιστικές λέσχες -που απορρίπτει ή μειώνει τη φορολογία για να μπορούν να αγοράσουν όλη κράνη.
Στο μεταξύ το νέο κυβερνητικό σχήμα έχει την δομή εταιρείας με προισταμένους και υφισταμένους, με πλάνα και ηλεκτρονική παρακολούθηση και μια κυβέρνηση έξω από την κυβέρνηση που θα παίρνει τις αποφάσεις και θα ελέγχει τους υπουργούς που είναι ύποπτοι για κωλυσιεργία.
Η νέα κυβέρνηση «αποκομματικοποιεί» το κράτος καταργώντας το ΣΔΟΕ, θέτοντας την ΕΡΤ και το ΑΠΕ στην αποκλειστική ευθύνη του πρωθυπουργού και επαναφέροντας τον αρχηγό της αστυνομίας που παραίτησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για το Μάτι ως γενικό γραμματέα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Την διοίκηση της ΕΥΠ αναλαμβάνει στέλεχος ιδιωτικής εταιρείας ασφάλειας -της G4S- που σημαίνει πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν σκέφτεται μόνο την ιδιωτικοποίηση της υγείας ή της παιδείας, αλλά και της αστυνομίας -που μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματική με πρακτικές και τεχνικές ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Ο νέος πρωθυπουργός, ο «μεταρρυθμιστής» με ανασφάλεια και συντηρητισμό επιχειρεί μια αντιμεταρρύθμιση με δεξιές ιδεοληψίες και στόχο την Αριστερά ή τα «γκρουπούσκουλα» που είναι ο στόχος της κατάργησης του ασύλου: δεν εμποδίζει το άσυλο την πάταξη της εγκληματικότητας, αλλά ο στόχος του Μητσοτάκη δεν είναι η εμπορία ναρκωτικών και οι μαφίες των Εξαρχείων. Είναι οι καταλήψεις, οι διαδηλώσεις κι όπως θα φανεί σύντομα οι απεργίες που εμποδίζουν την «ανάπτυξη», όσο και το …κάπνισμα στους δημόσιους χώρους.
Το όραμα του Μητσοτάκη είναι η εξυγίανση της κοινωνίας -όπως και της ΕΡΤ που ανέλαβε ο ίδιος για να …εξυγιάνει. Πανεπιστήμια καθαρά, χωρίς αφίσες και …καπνό, χωρίς γκρουπούσκουλα και διαδηλώσεις. Εργαζόμενοι ευτυχισμένοι χωρίς συλλογικές συμβάσεις που θα απολαμβάνουν την συμφωνία με τους εργοδότες τους και εργοστάσια που θα δουλεύουν επτά μέρες χωρίς απεργίες και το ξεπερασμένο οχτάωρο.
Το μοντέλο του περιγράφεται με τις λέξεις νόμος, τάξη, εργασία σε μια πειθαρχημένη κοινωνία -με μια πειθαρχημένη κι όχι ελεύθερη αγορά σε ένα υπερσυγκεντρωτικό κράτος με έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και της Δικαιοσύνης. Ο νεοφιλελευθερισμός πάει περίπατο αφού αντί για λιγότερο κράτος θέλει περισσότερη αστυνόμευση και ελεγχόμενο κράτος.
H άλωση του κράτους για να το «αποκομματικοποιήσει», ο σχηματισμός μιας προσωπικής κυβέρνησης με πρόσωπα που δεν υπακούουν στην λαϊκή εντολή, αλλά στον ίδιο τον πρωθυπουργό δεν δείχνουν καμιά διάθεση μεταρρύθμισης. Ποτέ πριν καμιά κυβέρνηση δεν δημιούργησε τόσες υποψίες, τόση ανασφάλεια και αβεβαιότητα. Ίσως γιατί ποτέ πριν ένας πρωθυπουργός δεν ήταν τόσο ανασφαλής ώστε να συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες στα χέρια του να υποκαθιστά την κυβέρνηση από ένα διευθυντήριο από άγνωστα -και μη εκλεγμένα πρόσωπα, με στόχο ένα προσωποπαγές καθεστώς.
Η αντιπολίτευση πιάστηκε στον ύπνο. Οι συνταγματολόγοι ψάχνουν να δουν τι συμβαίνει καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρεμβαίνει με νομοθεσία που έχει στόχο μόνο την συγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του, παίρνοντας αρμοδιότητες από το ένα υπουργείο για να τις δώσει σε άλλο, κι από κει στον εαυτό του, καταργώντας διοικήσεις και ιδρύοντας ένα κράτος -τέρας με στόχο όπου ένας υπερπρωθυπουργός -μετά την συνταγματική αναθεώρηση- θα μπορεί ουσιαστικά να διορίζει τον Πρόεδρο Δημοκρατίας που θα εκλέγεται με 151 ψήφους.
