
Του Δημήτρη Τσίρκα
1. Ο Τσίπρας εξήγγειλε, δωρεάν μετακινήσεις με τα ΜΜΜ σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ρεύματος σε σταθερή τιμή για όλους, δημόσιο φορέα κόκκινων στεγαστικών δανείων, αύξηση μισθών σε δασκάλους, καθηγητές, γιατρούς, νοσηλευτές και κατάργηση των πανελλαδικών.
2. Πιο πριν είχε εξαγγείλει μέτρα για την ακρίβεια, όπως διατίμηση στο βασικό καλάθι αγαθών και ελέγχους σε όλη την αλυσίδα της αγοράς – από το χωράφι στο ράφι.
3. Το θετικό είναι ότι ο Τσίπρας προσπαθεί να μεταφέρει τη συζήτηση στο κόστος ζωής που καίει την πλειονότητα των εργαζομένων.
4. Το αρνητικό είναι ότι τα μέτρα που προτείνει είναι είτε πολύ γενικά για να μιλάνε απευθείας στην ανάγκη του κόσμου, είτε εκτός ελληνικής πραγματικότητας, είτε ανεφάρμοστα, είτε δεν λύνουν το πρόβλημα που θέλουν να λύσουν, είτε ακοστολόγητα.
5. Για παράδειγμα, στα μέτρα για την ακρίβεια δεν λέει αν και πόσο θα μειωθούν τα βασικά αγαθά μαζικής κατανάλωσης και πόσο θα μειωθούν. Η διατίμηση στο καλάθι αγαθών και οι έλεγχοι σε όλη την αλυσίδα ακούγονται πολύ γενικά και αφηρημένα. Θυμίζω ότι ο Τραμπ προεκλογικά έλεγε πόσο θα πέσει η τιμή της βενζίνης στο πρατήριο και των αυγών στου σουπερμάρκετ.
6. Οι δωρεάν μετακινήσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, που είναι αντιγραφή του μέτρου Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη, απαντούν σε λάθος πρόβλημα και δημιουργούν νέα. Κατ’ αρχάς, στη Νέα Υόρκη οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι ευθύνη του δήμου και συντηρούνται από αυτόν – στην Ελλάδα είναι ευθύνη του κράτους κεντρικά.
7. Αν μηδενιστεί το εισιτήριο στη Νέα Υόρκη, το κόστος το επωμίζονται οι δημότες της πόλης μέσω των φόρων τους. Αν μηδενιστεί το εισιτήριο σε Αθήνα, Θεσ/νικη, στην ουσία βάζεις την υπόλοιπη χώρα να επιδοτεί τη δωρεάν μετακίνηση δύο πόλενων που είναι αντικειμενικά πιο πλούσιες από ότι πχ η Ήπειρος ή η Δ. Μακεδονία.
8. Έτσι δεν δημιουργείς αλληλεγγύη αλλά ανταγωνισμό και μνησικακία. Εκτός και αν δηλώσεις ρητά ότι το κόστος θα το χρηματοδοτήσεις από την αύξηση της φορολογίας στα ανώτερα εισοδήματα ή τα μερίσματα. Αλλά και πάλι, γιατί να μην επιδοτηθούν οι μετακινήσεις και στην υπόλοιπη Ελλάδα που και πιο ακριβές είναι και χειρότερης ποιότητας;
9. Το πρόβλημα στα ΜΜΜ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης δεν είναι τόσο το εισιτήριο (που είναι ακόμα σχετικά προσιτό), αλλά η συχνότητα των δρομολογίων και η ποιότητα των μέσων. Τα δρομολόγια είναι αραιά με αποτέλεσμα οι επιβάτες να περιμένουν πολύ, να στοιβάζονται σαν σαρδέλες και σε παλιά λεωφορεία χωρίς κλιματισμό.
10. Εκεί πρωτίστως πρέπει να εστιάσει μια δημόσια πολιτική – αύξηση των δρομολογίων, αναβάθμιση του στόλου, νέες προσλήψεις.
11. Επιπλέον, με περισσότερα δρομολόγια και καλύτερα λεωφορεία μπορεί να πειστεί και ένα μέρος των εργαζομένων να πάψει να πηγαίνει στη δουλειά του με το αυτοκίνητο, άρα θα έχουμε και βελτίωση του κυκλοφοριακού.
ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK
