Με τον Φρεντ τον Χάκερ
«Θα γίνω Λουξεμβούργια, θα ζω στο Λουξεμβούργο, να φύγω από σένανε τον άθλιο πανούργο» λέει ένα τραγουδάκι της εποχής. Το πολιτικό πρόβλημα φαίνεται να είναι ότι ο Αλέξης μας είπε θα σκίσει το μνημόνιο, αλλά έκανε ένα νέο μνημόνιο. Τα πράγματα είναι λίγο πιο σοβαρά. Ο Αλέξης εξακολουθεί να λέει ότι θα σκίσει το μνημόνιο που μόλις υπέγραψε. (Τώρα που έφυγε ο Στρατούλης, για δείτε λίγο καθαρά. Δεν ήταν μόνο αυτός που γυάλιζε το βλέμμα του!).
Η προηγούμενη κυβέρνηση ζητά από την υπηρεσιακή να καταργηθεί η φορολογία στην ιδιωτική εκπαίδευση, την οποία δεν ζήτησαν οι Θεσμοί, αλλά υπάρχει στο (νέο) πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Θεέ μου τι επιπολαιότητα, τι αφελής πανουργία! Ας προσέξει λίγο το επιτελείο του Αλέξη. Υπήρχε ένα κόμμα που εμφάνιζε συμπτώματα παρθενίας στα γεράματα. Δεν ενθυμούμαι το όνομα, αλλά τον πρόεδρο τον έλεγαν και Μπάρμπα Φώτη!
“Τέρμα πλέον στους έρωτες, τέρμα στις εξυπνάδες. Θα ΄ναι κοντά το Βέλγιο, που είναι γεμάτο Βέλγους- χιλιάδες εργαζόμενους, αλλ΄έχει και ανέργους»! λέει το τραγουδάκι. Φυσικά οι πολίτες αισθάνονται ότι κάποιος τους κοροϊδεύει- με παιδικά ψέματα μάλιστα. Η δημοτικότητα του Αλέξη πέφτει. Αλλά ως μελό λαός που είμαστε πριν τις εκλογές ο Αλέξης- όπως ο Γιωργάκης που έβγαλε στη συγκέντρωση το …ρολόι του παππού του- θα πει ή θα κάνει κάτι και θα δ α κ ρ ύ σ ο υ μ ε. Και θα κερδίσει τις εκλογές.
Γιατί δεν φταίει ο Αλέξης, δεν φταίμε εμείς. Φταίνε οι Ξένοι, η Ολιγαρχία κι ο Καπιταλισμός. Τα Σαράντα Χρόνια, που περάσανε στα οποία υποσχόμαστε να σας ξαναφέρουμε! “Ψηφίστε με να καταργήσω το μνημόνιο που έχω αποδεχθεί, αλλά χωρίς την θέλησή μου». “Ψηφίστε με για νάρθουν οι παλιές καλές μέρες”. Μην επιτρέψετε να τελειώνουν οι δίκες νωρίτερα. Γιατί να αφήσουμε την χώρα να καταστραφεί από τους άλλους, αφού μπορούμε να την καταστρέψουμε εμείς; ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΠΙΣΩ!
ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ; Ναι! Μη σου πω ότι θα επιτρέψουμε να ανατραπεί και η δεύτερη «αριστερή κυβέρνηση». Γιατί δεν μας ενδιαφέρει αν είναι αριστερή ή δεξιά. Θέλουμε μια ΙΚΑΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.
Ο Αλέξης υποτίμησε τον αντίπαλό του κι έτσι ο Μεϊμαράκης βρέθηκε μπροστά στις δημοσκοπήσεις. Ο Βαγγέλας δεν ήταν Κένταυρος. Είναι αυτός που διέλυσε τους Κένταυρους κι έκανε την ΟΝΝΕΔ πρώτη δύναμη. Φαίνεται πως οι δυο υποψήφιοι πρωθυπουργοί είναι Εξαρχειώτες, αλλά μάλλον ο Αλέξης –ως Αμπελοκηπιώτης την πάτησε και πάλι, Ο Βαγγέλης ήταν παίχτης της ομάδας μπάσκετ του Αστέρα Εξαρχείων! Και είναι και ψηλός –χωρίς να θέλω να πω ευθέως πως ο Αλέξης είναι κοντός. Το μόνο που έχει να επιδείξει είναι κάτι ποδόσφαιρο 5Χ5 που έπαιζε λέει μικρός και το θυμάται ακόμα. Η μάχη λοιπόν δεν μπορεί να δοθεί εκεί. Όσο κι αν ενισχύσει τα τα «λαϊκά» στοιχεία του ο Αλέξης δεν μπορεί να τη βγει στον Κρητικό, που είναι πιο παλιός σ΄αυτά. Τόσο παλιός που εμένα μου θυμίζει το Λαϊκό Κόμμα!
«Ακούς, τι σου είπα;” είπε στον Τσακαλώτο, που έτρεξε να κρυφτεί. Βλέπεις ο Βαγγέλας έχει αποδείξει ότι ξέρει από γαλλικά, ενώ ο τζέντλεμαν από την Πρέβεζα σπούδασε στο Ήτον, κολλέγιο για πρίγκηπες. Στοιχηματίζω, πως το επιτελείο του Βαγγέλα- Τσαλδάρη θα του κόψει τα πολλά γαλλικά, αλλά πρέπει να βγει το στοιχείο “εμείς είμαστε και το νέο και το παλιό» και «είμαστε πιο λαϊκοί από σας, που ανήκετε στην αστική τάξη»!
«Είσαι προδότης της τάξης σου!» είχε πει ο Άδωνις στον Τσακαλώτο. Εδώ αρχίζουν τα επικοινωνιακά. Επειδή ο Βαγγέλης και ο Αλέξης δεν μπορούν να κερδίσουν τις εκλογές με ένα χορό- όπως ο Ομπάμα-θα αρχίσουν να γυρίζουν στα λαϊκά στέκια ή να πίνουν ρακές και σφηνάκια. Όπως ο Αλέξης που ξέχασε τα ξύλινα και τα “τούτα” και τόλμησε να πει την φράση: “Θα γίνουμε ντίρλα”! ‘Ωπα! Υποθέτω ότι οι λογογράφοι τους θα ξεπατικώνουν τώρα περιοδικά να βρούνε καμιά λέξη (!) – γιατί με τα ΠΑΜΕ και ΜΠΡΟΣΤΑ δε γίνεται παιχνίδι. Για ΕΛΠΙΔΑ ούτε λόγος! Ούτε θα ξανακαταργήσουνε τον ΕΝΦΙΑ!
Το σλόγκαν του Ομπάμα έκλεψε ο Σταύρος Θεοδωράκης. «Εμείς μπορούμε». Αφού έχετε τον καλύτερο δημόσιο υπάλληλο, την Ρίκα Βαγιάννη και τον καλύτερο αρχηγό που “άφησε την καριέρα του- μπορείτε, αλλά τι; Ο Σταύρος -αν κατάλαβα καλά- προτείνει να ξαναγίνουμε κτηνοτρόφοι. Αλλά δεν είμαι και σίγουρος γιατί τον ΟΟΣΑ, τον λέει ΟΑΣΑ και είχε πει και το περίφημο “Με τόσες ελιές και δεν έχουμε ένα Πανεπιστήμιο της Ελιάς!”.
Υποθέτω ότι σιγά- με το πρόγραμμα του ΠΟΤΑΜΙΟΥ θα γυρίσουμε στις στάνες- να αυξηθεί η παραγωγή- και θα γεμίσει η χώρα πανεπιστήμια της Ελιάς, της Πορτοκαλιάς και φυσικά της Πατάτας!Αλλά αν δεν πάνε καλά τα πράγματα- και δεν πάρει το Ποτάμι- για δεν θέλει, λέει- κανένα υπουργείο, προτείνω το κόμμα- με τέτοιο όνομα να το γυρίσετε σε κάμπιγκ ή ουζερί.
‘Με αντιπαθούν γιατί είμαι ψηλή» δήλωσε η Ντόρα Μπακογιάννη- Μητσοτάκη. Ο καθένας με τον πόνο του, αλλά για προσέξτε μια άλλη δήλωση του αντιπροέδρου, του Γιάννη Δραγασάκη: «Αν το περιεχόμενο της νέας κυβέρνησης θα ήταν απλά να υλοποιήσει μία συμφωνία, ένα σύνολο 10-20 μέτρων θα μπορούσε κανείς να το δει ως μεγάλο συνασπισμό ή ως οικουμενική κυβέρνηση”. Το πιάσατε ή να το επαναλάβω;
Ο Βαρουφάκης επανήλθε στην Εφημερίδα των Συντακτών: «Πολύς λόγος έχει γίνει για τους συμβούλους μου. Αξίζει μια ματιά στο πόσο κόστισαν στον ελληνικό λαό: ακριβώς μηδέν! Κανείς σύμβουλός μου δεν έλαβε ούτε ένα ευρώ. Ούτε ένα! Ποιοι ήταν; Ανάμεσα σε πολλούς, πρώτος ήταν ο φίλος και συνάδελφος James Galbraith, o οποίος εργαζόταν νυχθημερόν στο υπουργείο αλλά και ανά την υφήλιο για εμάς. Ο Jeff Sachs, που μοιράστηκε την τεράστια εμπειρία του στις διαπραγματεύσεις χρεωμένων χωρών με το ΔΝΤ. Ο Larry Summers, π. υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ”.
“Ο λόρδος Lamont, π. υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας. Ο κ. Glenn Kim, ειδικός σε ζητήματα αναδιάρθρωσης χρέους, τον οποίο συνέχισε να χρησιμοποιεί η κυβέρνηση μετά την παραίτησή μου. Και τέλος η επενδυτική τράπεζα Lazard, την οποία προηγούμενες κυβερνήσεις πλήρωσαν πολλά εκατομμύρια ευρώ για τις συμβουλές της – συμβουλές που επί υπουργίας μας διέθετε απολύτως δωρεάν και με σημαντικό δικό τους κόστος». Όλος ο κόσμος της Τραπεζο- χρεο- δουλοκρατίας, δηλαδή!
Μια ματιά στις δημοσκοπήσεις- όπου επέστρεψε ως πιο δημοφιλής ο …Κανένας- δείχνει πως όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι περισσότερο αντιπαθείς, από δημοφιλείς. Οι πιο αντιπαθείς είναι ο Μιχαλολιάκος, ο Λαφαζάνης και ο Κουτσούμπας. Στη μέση ο Καμμένος, η Φώφη και ο Σταύρος Θεοδωράκης. Κι ο Αλέξης με 56% 
αρνητικό ποσοστό και 43% θετικό- σύμφωνα με την Μetron Analysis. Ο Μεϊμαράκης –με 50% αρνητικές ψήφους και 47% θετικές είναι ο πιο δημοφιλής, αλλά όχι και ο πιο κατάλληλος για την πρωθυπουργία. Να γιατί το δικό μου κόμμα της αποχής θα βγει και πάλι πρώτο.
Μοιραία, η ανακοίνωση των εκλογών αναζωπύρωσε τη συζήτηση στα γραφεία των ψυχολόγων. Διαβάζω την Λίνα Γιάναρου- Καθημερινή: «Υπάρχει μια γενικευμένη απογοήτευση. “Δεν θέλω να ψηφίσω, δεν θέλω να τους ξέρω”.«Υπάρχει μεγάλη ματαίωση, γενικευμένη απογοήτευση. Σαν να χάνεται η ελπίδα ότι κάτι μπορεί να γίνει ή ότι κάτι θα μπορούσε να γίνει».
Συμπέρασμα ή Δίδαγμα. «Θα γίνω Λουξεμβούργια – ταξίδια την Ευρώπη. Με λίγα μάρκα εύκολα θα πάω στην Γερμανία. Στο Λουξεμβούργο ίσως βρω τι πάει να πει ευρωπαίος- ξέρω μονάχα το μισό για να μιλήσω ευθέως».
Σας ασπάζομαι / Φρεντ
