Ο Γιάννης Παναγόπουλος που δηλώνει «δικαιωμένος» – προσωποποιεί τον θρίαμβο του εκφυλισμού στον εγχώριο συνδικαλισμό.
Ελλάς το μεγαλείο σου: 72χρονος διευθυντής τράπεζας, επί 20 χρόνια πρόεδρος στη… ΓΣΕΕ, ελεγχόμενος για διαφθορά από ανεξάρτητη Αρχή, βγαίνει… ενισχυμένος στο συνδικαλιστικό Συνέδριο, ως επικεφαλής της συνδικαλιστικής παράταξης του κόμματος που τον διέγραψε!
«Συνέδριο»; Τρόπος του λέγειν. Οι «σύνεδροι», από 80 Εργατικά Κέντρα και 70 Ομοσπονδίες εκπροσωπούσαν συρρικνωμένες τοπικές και κλαδικές μειοψηφίες.
Καταπίνοντας τρία Μνημόνια επί των ημερών του, η ΓΣΕΕ ξέμεινε από εργαζόμενους. Δεν διαθέτει την αίγλη του παρελθόντος, ούτε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.
Περισσότερο ήταν παράσταση για έναν ρόλο. Ο εργατοπατέρας των εργατοπατέρων, Γιάννης Παναγόπουλος, ανανέωσε την ισοβιότητά του στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, παρά τις δικαστικές του εκκρεμότητες.
Ανεξάρτητα από την ποινική τους έκβαση, μιλάμε για χρηματικά ποσά αδιανόητα για «εργαζόμενο». Καταθέσεις εκατομμυρίων, ακίνητη περιουσία και επίδειξη «αγροίκου πλούτου», που έλεγε ο αείμνηστος Αδαμάντιος Πεπελάσης.
Ο συνδικαλιστικός δεινόσαυρος από την Αρκαδία κατοικεί στα βόρεια προάστεια, απέκτησε βίλα και μεγάλη πισίνα στο χωριό του και συναναστρέφεται με ισχυρούς παράγοντες, ως διαχειριστής «προγραμμάτων».
Βαφτίζει την έρευνα για τη χρήση κοινοτικών πόρων εκ μέρους του, «επίθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα», «στοχοποίησή του από συκοφάντες» και «πλήγμα για τα συνδικάτα και τη δράση τους».
Ποια δράση; Επί των ημερών του ιδίου και της κομπανίας του, παρακολουθούν απλώς τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζόμενων, να πέφτουν σαν πλατανόφυλλα το φθινόπωρο.
Ωστόσο, ο εκλεκτός της συνδικαλιστικής καμαρίλας ζητάει την απαλλαγή του, γιατί «δεν είχε υποχρέωση να υποβάλλει δήλωση Πόθεν Έσχες». Μπορεί, αλλά «είναι πολλά τα λεφτά» – για συνδικαλιστή…
Σιαμαίος των υπουργών Εργασίας των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, μετέτρεψε το παλαιό ιμπέριουμ του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό σε φορέα επιβολής αντεργατικής πολιτικής.
Επιβιώνει ως «βαρόνος» του συνδικαλισμού όχι γιατί τον τίμησε, αλλά γιατί τον χαντάκωσε. Προσφέροντας υπηρεσίες διαδοχικά του στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Ακόμη και όταν οδήγησαν στη μνημονιακή εξόντωση της κοινωνίας.
Απόλυτος άρχων στο μαυσωλείο της οδού Πατησίων, αντί να οργανώνει κινητοποιήσεις για να αποτραπεί η κατεδάφιση της εργατικής νομοθεσίας, έβγαζε στο περιθώριο το ήδη αποστεωμένο συνδικαλιστικό «κίνημα».
Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ πάει για… νέα θητεία, βγάζοντας γλώσσα στον Ανδρουλάκη. «Ανέστειλε» την κομματική του ιδιότητα – όταν άρχισε η έρευνα για τα οικονομικά του – αλλά δεν τόλμησε να ξηλώσει το πολυπλόκαμο σύστημα «κομματικού συνδικαλισμού» του αρχισυνδικαλιστή, που ερευνά η Δικαιοσύνη...
Η επικράτηση του, αποκαλύπτει τον φαύλο προσωπικό μηχανισμό αναπαραγωγής ισχύος, με τον οποίο ανακυκλώνει τον εαυτό του στην κορυφή της συνδικαλιστικής – ο Θεός να την κάνει –πυραμίδας.
Η «συνδικαλιστική μαφία» που καταγγέλλει ο Κουτσούμπας θα συνεχίσει τη διοίκηση Συνομοσπονδίας με σύμπραξη πράσινων συνδικαλιστών και εκπροσώπων του Νεομητσοτακισμού.
Ο Παναγόπουλος που δηλώνει «δικαιωμένος» – προσωποποιεί τον θρίαμβο του εκφυλισμού στον εγχώριο συνδικαλισμό.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
