Του Γ. Λακόπουλου
Προ ημερών ένας τύπος, που ήταν επικεφαλής στον Euroworking group, βγήκε στη γύρα και έλεγε ότι η πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα κόστισε στην Ελλάδα 200 δισ. ευρώ, τουλάχιστον. Έτσι του φάνηκε. Με τον ανεκδιήγητο Βέμπερ που βρίσκει ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι την κυβερνούν οι κομμουνιστές, έγινε ο καλύτερος φίλος του Μητσοτάκη που έκανε καραμέλα τα θέσφατα του Βίζερ, μαζί με την κομπανία του στα ΜΜΕ. Ένα ακόμη δείγμα νεοδημοκρατικής υστέρησης στα ευρωπαϊκά.
Ο επικεφαλής του Euroworking group δεν σημαίνει τίποτε στο κοινοτικό οικοδόμημα. Είναι ένας υπάλληλος που προετοιμάζει τις συνεδριάσεις του Γιούρογκρουπ -το οποίο επίσης δεν είναι κοινοτικό όργανο, αλλά σε κάθε περίπτωση συγκροτείται από υπουργούς Οικονομικών. Η ομάδα εργασίας δεν εκεί καμία απολύτως πολιτική η θεσμική βαρύτητα και κανείς στην Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται τι λέει ο Βίζερ ως πρώην επικεφαλής της.
Φυσικά καμία εφημερίδα στην Ευρώπη δεν θα έκανε πρώτο θέμα τις απόψεις του Ολλανδού διαδόχου του -και μάλιστα ελαφρώς στρεβλωμένες- όπως συνέβη στα καθ’ ημάς για να αποδειχθεί ότι .. δεν υπάρχει έξοδος από το Μνημόνιο. Ο εν λόγω μάλιστα έπαθε.. .Στουρνάρα και άρχισε να τσαμπουνάει περί προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής ξέροντας ότι η ελληνική κυβέρνηση αλλά και η προσταγμένη αρχή του η Κομισιόν το έχει απορρίψει. Αλλά δεν υπάρχει Έλληνας υπουργός Οικονομικών να τον πάρει παραμάζωμα, μαζί με τους υποβολείς τους…
Εν πάση περιπτώσει, η κωμωδία που προσπαθούν να στήσουν από την Ελλάδα ο Στουρνάρας με τον Μητσοτάκη και από το κοινοτικό κέντρο κάτι περίεργοι γραφειοκράτες- που κάνουν τους πολιτικούς καθ’ υπέρβαση του ρόλου τους- κατέβηκε από τον επικεφαλής του Γιούρογκρουπ. Μένει να δούμε αν μερικοί συνεχίζουν να αναπαράγουν όσα λένε οι υπάλληλοί του, όταν ο Μάριο Σεντένο ως πολιτικός βάζει τέλος στην παραπληροφόρηση, ακυρώνοντας όσα λένε οι 
τεχνοκράτες του ΕWG και αφήνει στα κρύα του λουτρού Μητσοτάκη -Στουρνάρα και την ορχήστρα τους.
Έσπευσε λοιπόν -προφανώς ότι τυχαία- να περί ότι λένε όλα τα κοινοτικά όργανα: δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας και της ελληνικής οικονομίας μετά την έξοδο από το μνημόνιο τον ερχόμενο Αύγουστο.
“Δεν ανησυχώ καθόλου. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό η ελληνική κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό σύστημα να έχουν μια βαθιά διαβούλευση στο εσωτερικό της χώρας Αυτό είναι απαραίτητο. Όμως, δεδομένης της μακράς διάρκειας της περιόδου προσαρμογής, το πόσα έχει πετύχει και αντέξει η ελληνική κοινωνία κατά τη διάρκεια αυτών των 8 ετών, νομίζω ότι ο πολιτικός της κόσμος θα εξασφαλίσει την συνέχεια της διαδικασίας ανάπτυξης και ευημερίας της ελληνικής οικονομίας στο μέλλον. Δεν ανησυχώ γιατί πιστεύω ότι η διαδικασία ανήκει ήδη στους πολίτες και εκείνοι θα την φέρουν εις πέρας”.
Όσα είπε στον Σκάι ήταν σαφή και δεν αφήνουν περιθώριο για άλλη σπέκουλα. “Για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της, η πρώτη προϋπόθεση είναι η πρόσβαση στις αγορές, η δυνατότητα χρηματοδότησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση δημιουργεί τώρα ένα απόθεμα ρευστότητας που θα δώσει στην πρόσβαση στις αγορές ένα δίχτυ ασφαλείας. Αυτό είναι η μία προϋπόθεση και αυτή θα έχει εκπληρωθεί πριν το τέλος του προγράμματος”. Και κλάμα ο Στουρνάρας -με τον Σημίτη.
Όσο για τα μητσοτακικό περί “βρόμικου σχεδίου” δήθεν καθαρής εξόδου του στέλνει πακέτο την απάντησή του. “Για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της, η πρώτη προϋπόθεση είναι η πρόσβαση στις αγορές, η δυνατότητα χρηματοδότησης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση δημιουργεί τώρα ένα απόθεμα ρευστότητας που θα δώσει στην πρόσβαση στις αγορές ένα δίχτυ ασφαλείας. Αυτό είναι η μία προϋπόθεση και αυτή θα έχει εκπληρωθεί πριν το τέλος του προγράμματος.
Η άλλη προϋπόθεση είναι να υπάρχει ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα μπορεί να είναι διαχειρίσιμη από τις ελληνικές αρχές. Γι’ αυτό και η συζήτηση που θα έχουμε τώρα στην Ευρώπη, με το Eurogroup και την ελληνική κυβέρνηση, για μια ολιστική αναπτυξιακή προσέγγιση είναι πολύ σημαντική. Επειδή πρόκειται να παραδώσουμε την διαδικασία και την λήψη των αποφάσεων στην ελληνική κυβέρνηση. Εάν εκ πληρούνται αυτές οι δύο προϋποθέσεις, νομίζω ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να λάβει οποιαδήποτε απόφαση θέλει”.
Τα παρακολουθούν άραγε αυτά όσοι βάζουν τον Κυριάκο να λέει ότι θα “αγοράσει” αξιοπιστία και μετά θα μειώσει το πρωτογενές πλεόνασμα στο 2%, άρα θα βρει λεφτά για να χρηματοδοτήσει τα ταξίματα του για μειώσεις φόρων; Αν όχι, ας ρίχνει καμία ματιά ο ίδιος που και που και μάλλον θα καταλάβει γιατί σε καμιά ευρωπαϊκή πρωτεύουσα δεν τον αντιμετωπίζουν ως “τον επόμενο Πρωθυπουργό” που λέει και η Σπυράκη. Γιατί δεν δουλεύουν ακριβώς έτσι, με προηγουμένους και επομένους πρωθυπουργούς, αλλά με καθαρές θέσεις.
